Tom, Rozdzial

 1   1, I  |           zielonym zbożem; radość i złota swoboda śpiewały chórem
 2   1, I  |         dostaje, w zielonej sukni i złotą łopatą macha!" Ta łopata,
 3   1, I  |             suknię miała na sobie i złotą łopatą machała morowe powietrze
 4   1, III|              Marta przebywała wtedy złotą chwilę swego życia. Krzątała
 5   1, V  |            się dokoła jej głowy jak złota gęstwina; gruby, splątany
 6   1, V  |        ciała i jeżącą się nad głową złotą gęstwiną włosów szła prosto
 7   1, VI |       ognisty, z rzędem kapiącym od złota i drogich kamieni. Nad czołem
 8   2, II |           wpadła.~- Moja pani, moja złota, moja najdroższa, proszę
 9   2, III|             skwarach spotniał on tą złotą lawą, która sokiem życia
10   2, IV |            nieba pasem roztopionego złota. Pas ten odbił się w rzece,
11   3, I  | szczególnego, co fantazji jego poda złotą kądziel. Do poszukiwań tych
12   3, II |          zaczął:~- Nieprawdaż, moja złota mamo, że tu panuje powszechny
13   3, III|          wszystko płaszcz z bladego złota, lecz nigdzie nie rozniecało
14   3, III|             moja droga pani... moja złota! swoim czółenkiem... własnym,
15   3, III|      stojących ludzi, którzy jedyną złotą chwilę swojej przeszłości
16   3, IV |          możemy, choćby w pokładzie złota, tkwić z nieruchomością
17   3, IV |           było, bo kryła ją płachta złota purpurą i fioletem zakończona,