Tom, Rozdzial

 1   1, III|  chwilę, bo mały paluszek wnet wyciągnął się w przestrzeń ku białym,
 2   2, I  | kwadransem. Różyc rękę do niej wyciągnął.~- Biedna ty moja kuzyneczko -
 3   2, II |  ruchem serdecznym po jej rękę wyciągnął. Podała mu ją bardzo chłodno,
 4   2, III|        kudłach Sargasa, wstał, wyciągnął się i począł znowu snopy
 5   2, III|       nogi daleko przed siebie wyciągnął i zaniósł się żałośliwym
 6   2, III|      Po te książki Anzelm rękę wyciągnął i jedną po drugiej podawał
 7   2, IV |    palec ku jednemu z pagórków wyciągnął.~- Widzi pani, tam, ten
 8   2, IV |   będziem.~Przeskoczył kłodę i wyciągnął rękę, aby do przebycia jej
 9   2, IV |      nią cofnięty, rękę ku nim wyciągnął, cofnął ją, wyciągnął znowu
10   2, IV |      nim wyciągnął, cofnął ją, wyciągnął znowu i lękliwie dotknął
11   3, I  |      opieki nad głową jej dłoń wyciągnął. Widziała go wyraźnie, z
12   3, I  |          Po ozdobny tomik rękę wyciągnął.~- Daj mi to, a sama do
13   3, II |    natarczywie w nią utkwionym wyciągnął ku niej przybyły, stłumionym
14   3, III|  odkłoniła, ku muzykantom rękę wyciągnął i huknął:~- Zaniewscy! Rznijcie!~
15   3, IV |        Brat... syn... A! brat! Wyciągnął rękę i spod przycisku wyjął
16   3, IV |    wiosny. Pochylił się, szyję wyciągnął, wpatrzył się w syna. Tak;
17   3, IV |    stanowczego w sobie mającym wyciągnął rękę ku jednej z wiszących