Tom, Rozdzial

 1   1, V  |    podźwignąć się nie mógł. Wtenczas na mnie wszystko spadło:
 2   2, IV |     borze słowik śpiewał... Wtenczas ojciec pocałował matkę,
 3   2, IV |    polubił pan Andrzej. Ale wtenczas ociec dziecko swe żegnający
 4   2, IV |  zobaczyć go nie mogłem, bo wtenczas dopiero zobaczyłem, kiedy
 5   2, IV |    miejsce biły. Słowik już wtenczas nie śpiewał, tylko gdzieniegdzie
 6   2, IV |  stary Jakub, który jeszcze wtenczas niezupełnie był wariatem,
 7   2, IV |     chmurnie.~- Żałość mnie wtenczas ogarnęła taka, że o strachu
 8   2, IV |  ludzki, ni to zwierzęcy, i wtenczas dopiero obaczyłem, że w
 9   2, IV | okiem na mnie rzuciła! A ja wtenczas myślałem, że nigdy tego
10   2, V  |  teraz nie można, jakié tam wtenczas rozlegały się mowy i postępki...
11   2, V  |  dał dobrego, poruszyło się wtenczas i zagadało. Brat obejmował
12   2, V  |   się udałem. Nie było mnie wtenczas więcej nad lat trzydzieści,
13   2, V  |    się spojrzeć, ale ja tak wtenczas nie myślałem. Wszak już
14   2, V  |     do grobu ściec, już bym wtenczas ściekł pewno. Samego siebie
15   3, III|   ile to gości zbierało się wtenczas w Korczynie? jakie to oni
16   3, IV |  drugi chciał przeczytać. I wtenczas było tak samo. Wyjmował
17   3, IV | snem wiecznym?"~Dziecko już wtenczas to wszystko kochało, a on