Tom, Rozdzial

 1   1, IV |        je potrzebujesz zawsze i wszędzie... Jest to zwykłą cechą
 2   1, VI |        z sobą uprawnych roślin. Wszędzie tu nad zielenią niskich
 3   1, VI |     kaftanów kobiecych migotało wszędzie... Na dziedzińcach, wśród
 4   2, III|         szmatach pola. Zresztą, wszędzie, od wzgórz obrosłych drzewami
 5   2, III|         trwożnie zaświegotał, a wszędzie, szeroko, jak okiem zajrzeć
 6   2, III|       rzeczy niedobre i smutne? Wszędzie są takie, i daleko jeszcze
 7   2, III|   panienka prawdę mówi. Owszem. Wszędzie znajdą się złe ludzie...
 8   2, IV |    paprociach, w górze, u dołu, wszędzie, biegały, goniły się, ślizgały,
 9   2, IV |      krepy spadł zmrok szarawy, wszędzie jednostajny i gdzieniegdzie
10   2, V  |        Jan - bo Fabian pełno ma wszędzie krewnych i znajomych, a
11   2, V  |      długość zajęły. Cicho było wszędzie: pod niebem, w powietrzu,
12   2, V  | ordynarna, prozaiczna, taka, co wszędzie rośnie, i tam nawet, gdzie
13   3, II |        potem pomiędzy ludźmi, a wszędzie, zawsze zaczynał się od...
14   3, III|        brzęczeń owadów panowała wszędzie cisza, cisza nie śmierci
15   3, III|         i stajen; gdzie indziej wszędzie rozwidniło się, rozszerzyło,
16   3, IV |         on jeden pozostał. Cóż? Wszędzie to samo. Z trzech, a gdzieniegdzie
17   3, V  |    łopatkach, w boku, w piersi, wszędzie, i tyle tylko miała siły,