Tom, Rozdzial

 1   1, II | barczysty, siwiejący, z długim wąsem, ogorzałą twarzą, pomarszczonym
 2   1, V  |         a potem już siwiejącym wąsem zawsze purpurowe, zmysłowe
 3   1, V  |   otworzyły się i pod złotawym wąsem ukazały śnieżne zęby. Uśmiechnął
 4   1, V  |     białe zęby mu pod złotawym wąsem błysnęły. Widocznie, w poczuciu
 5   1, V  |        pod krótkim, siwiejącym wąsem bladawe jego usta zarysowywały
 6   1, VI |   Nigdy jeszcze pod siwiejącym wąsem nie uśmiechał się tak łagodnie;
 7   2, III|       twarz Fabiana, szorstkim wąsem zjeżona i parą małych, bystrych
 8   2, III| drgnęły pod płowym, siwiejącym wąsem.~- Korczyński - szepnął -
 9   2, V  |        bladoróżowe, siwiejącym wąsem ocienione usta. Układ tych
10   3, I  |        i elegancko zaostrzonym wąsem ozdobionych. Z samego układu
11   3, II |      gorzki raczej, pod długim wąsem mu przebiegł.~- Gorącą masz
12   3, II |         Z podniesionym do góry wąsem i śpiczastą bródką, w wysokich
13   3, III|  szerokim czołem i zawiesistym wąsem, zapłonęła mu zadowoleniem
14   3, III| wargach Anzelma pod siwiejącym wąsem uśmiech drżeć zaczął. Z
15   3, IV | Uśmiech zadowolenia pod długim wąsem mu błądził.~- Uparty jesteś -
16   3, V  |      upijać się! - mruknął pod wąsem Benedykt, którego oświadczyny
17   3, V  |     tymi młodymi! - pod długim wąsem mruczał. - Myślą; że świat