Tom, Rozdzial

 1   2, II |           Jakby ją to nazwisko w pierś uderzyło, Marta wyprostowała
 2   2, II |        Wzburzeniu, które szeroką pierś jego podnosiło, folgi trochę
 3   2, II |      Oczy jej zachodziły łzami i pierś podnosiła się wysoko, gdy
 4   2, V  |         westchnienie szeroką jej pierś podniosło; ozwała się w
 5   3, I  |   rezydentki z opalonymi rękami?~Pierś młodej kobiety szybko podnosiła
 6   3, II |         na szyi zawiązaną i całą pierś mu okrywającą zajadając
 7   3, II | ludzkości ku niej przylatujące o pierś jej biły rozpalonymi skrzydły,
 8   3, II |     leżącą na stole chustkę, gdy pierś jej podnosiła się szybko,
 9   3, II |   czepkiem okryta chyliła się na pierś, w której wzbierała hamowana
10   3, II |    Czyżby go kochać przestawała? Pierś jej stygła, jakby w niej
11   3, III|         Widok ten niby pięścią w pierś jej uderzył; wydęła usta,
12   3, III|     ramiona skrzyżował, głowę na pierś, zwiesił i w tej melancholijnej
13   3, IV |       tył rękoma, zwisającymi na pierś wąsami, talk samotna, jak
14   3, IV |        długie wąsy nieruchomo na pierś mu zwisały; oczy jego czasem
15   3, IV |         słów syna powstawała i o pierś mu uderzała jakaś fala błękitna,
16   3, IV |       zasmucenia - wiła się i na pierś opadała żałobna wstążeczka.
17   3, IV |        bez granic, głowę na jego pierś pochyliła.~- Królowo moja!