Tom, Rozdzial

 1   1, II |   kwiatów i roślin nie było tu nigdzie, ale też nigdzie nie rosły
 2   1, II |       było tu nigdzie, ale też nigdzie nie rosły pokrzywy, łopuchy,
 3   1, IV |       Już chyba lat z dziesięć nigdzie w sąsiedztwie nie bywa!
 4   1, IV |      tak dawna nie ukazuje się nigdzie. Ośmielona trochę, jednak
 5   1, VI |        nie przyjechał! Pacenki nigdzie nie ma. On już po babulkę
 6   1, VI |     mnóstwem nierozwikłanych i nigdzie, zda się, początku ani końca
 7   1, VI | świniarów i do bawolników, ale nigdzie im nie podobało się tak,
 8   1, VI |  poślubiwszy je nie odjeżdżali nigdzie, tylko tu sobie budowali
 9   2, IV |    ołtarz. Można by myśleć, że nigdzie tyle, ile w tym miejscu,
10   2, IV |     nie czuł się człowiekiem i nigdzie tyle nie doznawał ludzkich,
11   2, V  |   wiedział, bo przez wiele lat nigdzie nie jeździł, do Jana się
12   2, V  |    Pacenki nie ma; ani tu, ani nigdzie nie ma, bo on już dawno
13   2, V  |     szukając po polu wędrował, nigdzie nie trafił, bułkę, co ją
14   3, III|  płaszcz z bladego złota, lecz nigdzie nie rozniecało ognisk płomieni
15   3, III|        dziesięciu nie zbiorą i nigdzie nie znajdą. Więc i w nich
16   3, IV |        i ordynki są przesądami nigdzie już z wyjątkiem prostych
17   3, IV |      Tylko co tu była, a teraz nigdzie nie widać. Gdzie poszła?