Tom, Rozdzial

 1   1, V  | odległości; niewiele więcej nad godzinę do zachodu zostawało...~-
 2   2, I  |      wstając stęknęła Kirłowa - godzinę temu przecież obiad jadłaś.~
 3   2, I  |       Jak tylko złapię swobodną godzinę, sama do ciebie przyjadę
 4   2, II |    machinalnie. Trwało to dobrą godzinę. Orzelski, niezmordowany,
 5   2, II |     salonie przesiedział prawie godzinę, którą pani Emilia w asystencji
 6   2, III|      się, że podczas przez całą godzinę gęby ani razu nie otworzy.
 7   2, IV |       lub okolicy i potem dobrą godzinę iść lasami; albo płynąć
 8   2, IV |      wprost na ziemię upadł i z godzinę od płaczu ryczał...~- Czegóż
 9   3, II |     kowala zawieziemy, a w jaką godzinę po wschodzie słońca będziesz
10   3, II |            ty rozumniejszy...~W godzinę potem Marta z trzaskiem
11   3, II |  Jednego z dni takich całą może godzinę rozpatrywali razem naukowe
12   3, II |       może życiem; co dzień, co godzinę, co chwilę kłamać i oszukiwać
13   3, IV |     hańba! Nic nie pomoże. Całą godzinę po salonie chodził, z myślami
14   3, IV |       ścienny zegar wybił nocną godzinę, a Witold odpowiadając na
15   3, IV |    przystępować zaczęli inni.~Z godzinę trwał tam gwar wielki, z
16   3, IV |        cały syn i ojciec ani na godzinę nie rozstawali się z sobą.
17   3, V  |      coś go błagać.~W niespełna godzinę po przybyciu Zygmunta zgrabną