Tom, Rozdzial

 1   1, IV |         zawołał Darzecki z tak głośnym śmiechem, jakby w tej chwili
 2   1, V  | stajnią słomie, zerwał się i z głośnym szczekaniem ku ogrodowi
 3   2, II |  wysoko za sobą podrzucając, z głośnym tętentem stóp przebiegła
 4   2, III|         Wesoła baba wybuchnęła głośnym śmiechem.~- Bo to wstydliwy
 5   2, III|     odchodzili; napastowani, z głośnym płaczem kobiety i dziecka,
 6   2, III|         Jan parsknął szczerym, głośnym śmiechem.~- Oj, Adaś, Adaś! -
 7   2, III|        facecja! cha, cha, cha!~Głośnym, filuternym śmiechem, na
 8   2, IV |        się z brzegu czółna i z głośnym, tryumfującym brzęczeniem
 9   2, V  |       próg w garść zebrała i z głośnym stukiem drzwi za sobą i
10   2, V  |  okręcił się z nim w kółko i z głośnym śmiechem w oba policzki
11   2, V  |  dlaczego ja... jego żoną.., - głośnym i trochę świszczącym szeptem
12   3, II |        dostać?~Oboje parsknęli głośnym śmiechem, który przez kilka
13   3, II |        chłopa. Schylił się i z głośnym cmoknięciem całując rękaw
14   3, II |      razem czerwoną jej rękę z głośnym cmokaniem ust całował.~-
15   3, III|     radością i dumą szalony, z głośnym hołupcem nad ziemię się
16   3, IV | zewnątrz nie dochodził, a przy głośnym czytaniu Teresy, od ściany
17   3, V  |     jej zadrgało, aż parsknęła głośnym, do powstrzymania niepodobnym,