Tom, Rozdzial

 1   1, III| Jednakże - z trochę irytacji w głosie zaczął znowu Benedykt -
 2   1, III|        Niech jeszcze i to...~W głosie jego słychać było trochę
 3   1, IV |        mówić zaczęła głośno, w głosie jej parę razy zabrzmiały
 4   1, IV |     sobą pogardzać zaczynam!~W głosie jego było tyle goryczy i
 5   1, V  |  zaczął z niejaką nadętością w głosie i wymowie, a oczki jego
 6   1, VI |       Anzelm z uroczystością w głosie odpowiedział:~- Słowo uczciwości!~
 7   2, III| przyczyny? - z trochą obrazy w głosie wykrzyknął Jan.~- Psie kawalerskie
 8   2, V  |  rozplatała; we wzburzonym jej głosie zadrżały i na kasztanowatych
 9   2, V  |    tłumione odzywały się w jej głosie. Dziadka do sieni wysunęła,
10   2, V  |      prawie gwałtowne ruchy. W głosie, jakim ostatnie wyrazy swe
11   3, I  |      jej policzkach, ale w jej głosie nie czuć było płaczu, wyprostowana
12   3, I  |  kręciły się w jej oczach, a w głosie drżał śmiech.~W dziecinnym
13   3, II |       Zdawało mu się, że w jej głosie dosłyszał tłumiony śmiech,
14   3, II |      poczet nieszczęśliwych?~W głosie jej czuć było trochę drżenia,
15   3, III|       był niewidzialnym, ale w głosie jego usłyszeli wszyscy stanowczość
16   3, III|  starzy... prośbę do pana...~W głosie jego słychać było wzruszenie,
17   3, IV |       dotykał; w przytłumionym głosie jego czuć było, że drżał.~-