Tom, Rozdzial

 1   1, II | energiczniejszym poruszeniem ciała czy ducha.~Była to pani Emilia Korczyńska,
 2   1, II |       dysonanse życia nie zatruwały mu ducha i ciała?...~- Bywają też
 3   1, V  |             się młode siły jej ciała i ducha... Teraz człowiek ten chce
 4   2, II |               ale takie niestosowne do ducha czasu wychowanie, takie
 5   2, IV |            trudnym poruszeniom ciała i ducha. Pragnęła iść, biec, komuś
 6   3, I  |              nie mogą; że arystokracja ducha - polegająca na zamiłowaniu
 7   3, I  |               swego, samotnych wzlotów ducha, uszlachetnionych przywyknień
 8   3, I  |         wytwornych przywyknień ciała i ducha, które przez całe już następne
 9   3, I  |      wyjątkowych tylko stanach ciała i ducha ulegają. Była to halucynacja
10   3, I  |           chwili owej stan jej ciała i ducha sprowadzonym, niemniej pozostawiła
11   3, II |             sobie okropną degrengoladę ducha... Prawdziwie i głęboko
12   3, II |               ostatecznej degrengolady ducha koniecznie potrzebuje?~Wtedy
13   3, II |           prawdziwie upokarzający, ale ducha nakarmić nie mogą...~Słuchała,
14   3, III|               trudno było do równowagi ducha powrócić i językowi milczenie
15   3, IV |             pełną niedołężność ciała i ducha. Wtedy też powiedział sobie,
16   3, IV |                 rozkoszy ciała i nędzy ducha?~Słowa te niezmożoną siłą
17   3, V  |             nie tylko ze krwi, ale i z ducha. Spólnikami i nawzajem pomocnikami