Tom, Rozdzial

 1   1, II |      czyste, drzwi staroświeckie, ciężkie, z błyszczącymi brązowymi
 2   1, II |          olbrzymy, nadając rudlom ciężkie półobroty, uderzali nimi
 3   1, II | przewidzieć? - zaczął. - Czasy są ciężkie. Ja zresztą te strony znam
 4   1, II |       oknami na błękitnym Niemnie ciężkie rudle wciąż uderzały w wodę
 5   1, V  |       sobie to koromysło i te dwa ciężkie wiadra z wodą, które przed
 6   2, II |      przyznasz, że czasy teraz są ciężkie, bardzo ciężkie...~- Niech
 7   2, II |          teraz są ciężkie, bardzo ciężkie...~- Niech diabli wezmą
 8   2, II |        Szwagierek przynajmniej na ciężkie czasy wyrzekać nie możesz...~-
 9   2, IV |        wypasem i łąką bieda. Dwie ciężkie biedy okolica przenosi,
10   2, IV |       płetwami o wodę uderzające, ciężkie, spłakaną żółtością wśród
11   2, IV |          góry wzbiły się wysoko i ciężkie, milczące, poważnym, lekko
12   2, V  |     wiecz-ny smu-tek!...~Wielkie, ciężkie, długie westchnienie szeroką
13   3, II |          związać, że ci czasem aż ciężkie poty na skórę wystąpią,
14   3, II |            przeważnie dlatego, że ciężkie stąpania i głośny oddech
15   3, III|       jeden odgłos zlewające się, ciężkie w ścisku oddechy obecnych.~
16   3, IV |           półzmroku rozlegały się ciężkie, nieustanne kroki. Ktoś
17   3, IV |           wszystkie czarne mary i ciężkie plagi życia zapytywać: skąd?