Tom, Rozdzial

 1   1, I  |    właśnie wtedy, kiedy ojczulek twój z tą Francuzicą romansował...~
 2   2, I  |         jak o tym w kuchni mówił twój lokaj, i przyznam ci się,
 3   2, I  |          jeszcze dodał:~- Pomysł twój, kuzynko, świadczy o doskonałej
 4   2, I  |   dobrego... Jest to ostatni już twój fundusz... trzeba, aby ktoś
 5   2, II |      wujem tak, jak gdyby to był twój koleżka, z którym wolno
 6   2, III|         wynikać nie powinna. Ale twój ojciec na wszelką pylinkę
 7   2, III|         nas zapomniał.~- A kiedy twój stryj podobno chory i nie
 8   2, IV |        czoło sobie pokazał... "a twój ociec tu..." i na piersi
 9   2, V  |      same takie Herody byli, jak twój Michał! - ujęła się Elżusia. -
10   3, II |             Kochaj to, co kochał twój ojciec...~Nagle urwała.
11   3, II |        męstwo, moralną wielkość? Twój ojciec, Zygmuncie, oprócz
12   3, II |    szczęścia ze świata strącony, twój ojciec... tam...~- Mój ojciec -
13   3, II |    znieważył! Pamięć twoją, grób twój... Ideały nasze, wiarę,
14   3, IV |         zapomniany i nieuczczony twój stryj usypia snem wiecznym?"~
15   3, IV | zawstydzić się za posądzenie, że twój ojciec kogokolwiek okradać
16   3, V  |        te filozofie co innego, a twój los co innego! Czy zakochałaś