Tom, Rozdzial

 1   2, III|        A koniec taki, że pani Starzyńska masz dwoje dzieci i żadnego
 2   2, III|  procesować musieli...~- Pani Starzyńska bardzo już wszystko pamiętająca -
 3   2, III|    cha, cha! - roześmiała się Starzyńska,~Istotnie, widać było z
 4   2, III|       pod sierpami żniwiarek. Starzyńska mówiła o pszenicy, której
 5   2, III|      jedyna różnica w formie!~Starzyńska w grube i pokaleczone, ale
 6   2, III|       błyskając, zaniosła się Starzyńska, a potem nogą o ziemię uderzając
 7   2, III|        Janku! Jak się ma pani Starzyńska! Brawo, Justynko, brawo!~
 8   2, III|   małej, przyciemnionej sieni Starzyńska żwawo obracała okrągłym
 9   3, II |        myślałbym, że to stara Starzyńska mówi! Prościejesz, Justysiu,
10   3, III| Michał Bohatyrowicz z Albertą Starzyńską. U drzwi, przy ścianie,
11   3, III|     młodego płakali, i swania Starzyńska rozpłakała się, a swania
12   3, III|  jasne barwy dnia tego ubrana Starzyńska i wpół z płaczem, wpół ze
13   3, III|       minut słychać nie było. Starzyńska w rozpaczy drogą biegła.~-
14   3, III| rzucił, nogą go zadeptał i ze Starzyńską u rękawa jego uczepioną
15   3, III| poruszył! - zawołała w tłumie Starzyńska.~On zaś w tym miejscu, gdzie
16   3, IV |     wąskich ustach oraz żwawa Starzyńska we fruwającym wstążkami