Tom, Rozdzial

 1   1, I  | przejmującym blaskiem; miały one spojrzenie przenikliwe, ostre, urągliwe
 2   1, I  |         raz drugi zdjął czapkę i spojrzenie jego z wysoka spłynęło na
 3   1, III|    Bohatyrowicz...~Na szczególne spojrzenie i szczególniejszy jeszcze
 4   1, IV | dziewiętnastoletnie serce, które spojrzenie to jej posyłało, zdjąć musiały
 5   1, IV |          jej zatapiał takie same spojrzenie, jak te, które raz już,
 6   1, V  |  pszenicę?~Rzucił na nią szybkie spojrzenie, w którym błysnęło trochę
 7   1, V  |      Spostrzegła była rozkochane spojrzenie, jakie Domuntówna przez
 8   1, V  |       znowu spotykać podejrzliwe spojrzenie pani Andrzejowej lub łzą
 9   2, I  |        na wystraszone i pytające spojrzenie Rózi odpowiedziała:~- Przywiązałam
10   2, I  |      potem podniosła na krewnego spojrzenie pełne głębokiej wdzięczności.~-
11   2, IV |        lub wzruszonym, przelotne spojrzenie rzucił w górę. Justyna w
12   2, V  |         zaczęła w progu, ale gdy spojrzenie jej upadło na stojącą obok
13   2, V  |           Jan na mówiącą gniewne spojrzenie rzucił, ale przygryzłszy
14   3, I  |       serdeczne lub jedno wesołe spojrzenie; on zaś szedł obok niej
15   3, II |      twarz towarzyszki wlepiając spojrzenie rozgorzałe i razem dziwnie
16   3, IV |  rozwarty list Dominika. Ilekroć spojrzenie po tym liście przesunął,