Tom, Rozdzial

 1   1, V  |          razie jej rychłej zapewne śmierci. Zwątlała i bezsilna, drżała
 2   1, V  |       długo. Wkrótce wiadomością o śmierci swej krewnej przywołany
 3   1, V  |      twarzą zawołał:~- Prędzej bym śmierci spodziewał się w tym momencie
 4   1, V  |     Justyna.~- Dlaczego nie? Czasu śmierci jego siedem lat miałem i
 5   1, V  | dwadzieścia lat nie widziałem i do śmierci już pewno nie obaczę...~-
 6   1, V  |           ja panu Korczyńskiemu do śmierci nie daruję i tego, że mnie
 7   2, IV |          dobrowolnie podejmowanych śmierci, walk, których by pole nie
 8   2, IV |           że w tym właśnie miejscu śmierci zdwojonym potokiem wezbrało
 9   3, II |          wyrazy pragnienie rychłej śmierci objawiające, Witold zamknął
10   3, II |          Wielki Boże! Ale po mojej śmierci ty to uczynić jesteś gotów...
11   3, II |        niej, niby ciało w retorcie śmierci na marną parę przerabiane,
12   3, II |            ja tego nie chciałam... Śmierci, o! śmierci!~Ale śmierć
13   3, II |            chciałam... Śmierci, o! śmierci!~Ale śmierć nie byłaby okrutną,
14   3, III|          wszędzie cisza, cisza nie śmierci jeszcze, ale wielkiego uspokojenia
15   3, III|        tego! Trzy dni wesela, a do śmierci smutku! Żeby mnie ziemia
16   3, IV |            godzina nieprzyrodzonej śmierci nie wybije! Zmiękło serce