Tom, Rozdzial

 1   1, III|     pięknie wychowaną i w której serdecznie był zakochanym, zachciało
 2   1, IV |  podniesionym ku niemu wzrokiem, serdecznie też ręce mu uścisnęła. ~-
 3   1, V  |       przyciągnęła ją ku sobie i serdecznie ucałowała. Zawsze smutne
 4   1, VI |   pustyni, byle czuć się kochaną serdecznie i wiernie i widzieć przed
 5   2, V  |     widocznej przyczyny, głośno, serdecznie, z głową w tył odrzuconą,
 6   3, I  |   Popatrz na mnie długo, dobrze, serdecznie, jak teraz rzadko patrzysz,
 7   3, II |        zaśmiał się dobrodusznie, serdecznie, a tryumfującym i uszczęśliwionym
 8   3, II |         najgłębszym basem, a tak serdecznie, że aż mu tłuste policzki
 9   3, II |         nie umiejąc sprzyjała mu serdecznie i dla najnędzniejszej nawet
10   3, III|       jego obecnością ośmielona, serdecznie obie ręce do nowych towarzyszek
11   3, III|         doścignę, co ścigam, jak serdecznie was kocham i wszystko dla
12   3, V  |        silnie w swoich ściskając serdecznie w oczy jej patrzał:~- Pamiętaj -
13   3, V  |         będziesz...~Ucałowała ją serdecznie.~- Kiedy rozgospodarzysz
14   3, V  | przyjaciółkę cię zawsze miałem i serdecznie cię lubiłem, tylko, widzisz,
15   3, V  |          żądanie, aby dusza jaka serdecznie mi sprzyjała, aby komu do
16   3, V  |         wieczny śmiech!~Benedykt serdecznie ją w głowę i czoło ucałował.~