Tom, Rozdzial

 1   1, IV |         Zupełnie i nigdy! Więc o przeszłości zapomniałaś zupełnie i nigdy
 2   1, V  |         tłumnym nieładzie odłamy przeszłości zbiegały do jej pamięci;
 3   1, V  |    znanym. Zasłyszała coś była o przeszłości jego, wspólnej z przeszłością
 4   2, II |      dzielną, z błękitnych mgieł przeszłości wyłaniającą się rycerskość.
 5   2, II |        Zadawałaż je sercu swemu, przeszłości swej czy przyszłości? Chwilami
 6   3, I  |          siebie i innych, że ani przeszłości zapomnieć, ani w objęcia
 7   3, II |  nasypało się im go do garnków z przeszłości, a potem...~Stanął i twarzą
 8   3, II |        musiała... może jej kto o przeszłości powiedział... patrzała na
 9   3, II |        abym po takiej, jak moja, przeszłości, został na zawsze przykuty
10   3, II | ktokolwiek, po takiej, jak moja, przeszłości, wobec takich, jak moja,
11   3, III|        lud, za którym w dalekiej przeszłości jaśniało słońce ludzkich
12   3, III|       jedyną złotą chwilę swojej przeszłości wspominali, świat oblał
13   3, III|     świat zapomniane, w odległej przeszłości drzemiące, a tu zdające
14   3, III|    słuchała. Oczarował ją oddech przeszłości własnej i niewłasnej; melodia
15   3, IV |        widzialny moment dalekiej przeszłości. Otworzyły się drzwi pokoju,
16   3, V  |            przerwał Benedykt - o przeszłości nie ma co mówić, a o przyszłość