Tom, Rozdzial

 1   1, II |       to wołanie zjawił się .w progu pies myśliwski, ulubieniec
 2   1, III|        się ku drzwiom domu. Na progu stanął, zawahał się i przez
 3   1, IV |      zmieniła, o, moja pani!~W progu salonu pan Benedykt z widocznym
 4   2, I  |   Różyc wysiadłszy z karetki w progu domu stanął. Za nim, na
 5   2, I  |   córkę swą siedzącą na niskim progu małej budowy, do której
 6   2, II |  klawiatury kierowała, kiedy w progu przedpokoju zjawiła się
 7   2, IV |     człowieka, który stanął na progu kościoła i wpatruje się
 8   2, IV |       głosem, jakim człowiek w progu świątyni przemawia. - Może
 9   2, V  |      Justynę powoli wstały, do progu podeszły, a gdy im ona rękę
10   2, V  |       się szelest; Jan stał na progu plecami o drzwi oparty,
11   2, V  |   Dobry wieczór... - zaczęła w progu, ale gdy spojrzenie jej
12   2, V  |      głośno zawołał.~Justyna w progu oświetlonego gabinetu stanęła.~-
13   3, II |      doktora posyłać trzeba?~W progu salonu rozminął się z synem,
14   3, III|       jak Łazarz u bogaczowego progu nie legnie. Ale zakrzyczeli
15   3, III| starość Łazarzem u bogaczowego progu żebrzącym zostawać! Na swoją
16   3, V  |        Panie dobrodzieju! - od progu zawołał - to jest te...