Tom, Rozdzial

 1   1, I  |        wierzysz? Słowo honoru, prawdę mówię! Jeszcześ wtedy nie
 2   1, III|    ironię! Przebacz, że powiem prawdę. Nie masz natury dość wytwornej
 3   1, III|      stała się niż wprzódy. ~- Prawdę powiedziałaś - rzekł - że
 4   1, V  |     pewno nie pęknie, bo... bo prawdę mówiąc, sam nie wiesz, czego
 5   1, V  | roziskrzony blask jego oczu.~- Prawdę powiedziawszy - dodał -
 6   2, II |        pora i widzieć, i mówić prawdę. Młody jestem, ale właśnie
 7   2, III|  Owszem. A jak Boga kocham, ja prawdę mówię. Bo to u mnie dwie
 8   2, III|       rzekł ciszej.~- Bo to on prawdę mówi - wmieszała się stara
 9   2, III|     zawołała:~- Bo to panienka prawdę mówi. Owszem. Wszędzie znajdą
10   2, IV |       na jej twarz spłynęło.~- Prawdę pani mówi - wiosło w wodzie
11   2, V  |   Justyna - ty chora jesteś na prawdę i ciężko. Dlaczego leczyć
12   3, I  |        wyczytać z niej chciała prawdę.~Uśmiechnął się.~- Zmuszasz
13   3, II |      panowie, to także, powiem prawdę, świństwo. Człowiek, który
14   3, II |       piękna! Bardzo słusznie!~Prawdę powiedziawszy i pod sekretem,
15   3, II |         Jednak pragnę wiedzieć prawdę, aby móc jasno rozpatrzeć
16   3, V  |      nim Justynce powiem, całą prawdę... Jeżeli o wszystkim wiedząc