Tom, Rozdzial

 1   1, II |     druga kobieta.~- No, a jak powiem jej imię i nazwisko, to
 2   1, II |        głosik kobiecy.~- A jak powiem - przekomarzał się Kirło -
 3   1, II |        będzie? Bez nagrody nie powiem! dalibóg! Co mnie panie
 4   1, II |   jeżeli pani mię pocałuje, to powiem, jeżeli nie, to nie !~Wykwintny,
 5   1, III|     tylko ironię! Przebacz, że powiem prawdę. Nie masz natury
 6   1, V  |       wysłuchaną bywa! Dziś mu powiem, że w rodzinie jego jest
 7   1, V  | zawołał:~- Co tam! Ja panience powiem, że nie trzeba nadmiar troskać
 8   1, VI |       Bajki babom, a to, co ja powiem, nie bajka!~Wysoki zrąb
 9   2, I  |        ile chcesz, a ja zawsze powiem, że to jest jakaś niesłychana
10   2, II |     się...nie śmiałem... Teraz powiem. To mój obowiązek i moje
11   2, IV |      pokazać piaski.~- Później powiem - dodał - dla jakiej przyczyny
12   2, V  |     bywało, omylę się czasem i powiem: przeddziad albo złotny,
13   3, II |      jak ci panowie, to także, powiem prawdę, świństwo. Człowiek,
14   3, II |       mówić zaczęła:~- Dobrze, powiem wszystko i niech się to
15   3, III|       grzechem nie splamionego powiem, że pomiędzy mną a Jadwiśką
16   3, V  |        wszystko o nim Justynce powiem, całą prawdę... Jeżeli o