Tom, Rozdzial

 1   1, II |         w takim domu... nie było komu wody podać i surduta oczyścić?~-
 2   1, V  |       wzruszenia! Po co tam ona? komu potrzebna? Kto jej powrotu
 3   1, VI | opuszczoną. Błogosławiłaż je czy komu ukazywała?~
 4   2, II |         nie trzeba! Czyż ja mogę komu ambaras jaki robić I sobą
 5   2, III|           że go dopatrzyć nie ma komu!" Ale Janek jak przystał
 6   2, III|      bezżenny, i nie ma dla mnie komu wieczerzy gotować!~- A ciotka?~-
 7   2, V  |          przeciw czemu i przeciw komu ten gniew obrócić. Odżałować
 8   2, V  |          żeby aż taka była! Może komu taka szparkość i języczność
 9   3, I  |        bez śladu. Domyśliła się, komu w Korczynie pożyczoną była
10   3, II |        trzeszczy. Ale cóż robić? Komu pilno, temu pilno! Przy
11   3, II |          na świecie tak! Przeciw komu Pan Bóg, przeciw temu i
12   3, III|  przyjdzie? Odkrzyknęła, że może komu tańce w głowie, ale jej
13   3, III|        jej nie powinien i jeżeli komu jeszcze to do głowy przyjdzie,
14   3, III|        zza stołu przerwał:~- Kto komu teraz swój?~Walenty Bohatyrowicz
15   3, V  |      syna zawołał:~- Powiedz tam komu, Widziu, aby Marty do mnie
16   3, V  |     serdecznie mi sprzyjała, aby komu do życia i szczęścia przyczynić