Tom, Rozdzial

 1   1, I  |    jak chorągwią powiewając.~Kobietę z kwiatami trudno byłoby
 2   1, IV |  Kirły wyglądała z daleka na kobietę bardzo młodą, a złudzeniu
 3   1, IV |      posiadanie swe obejmuje kobietę, której zażądał.~Muzyka
 4   1, IV |  wysoką i pysznie rozwiniętą kobietę, do której z ożywioną i
 5   1, V  |     wyobrazić sobie mogła tę kobietę, chudą i zwinną, z włosami
 6   1, V  |  głowy, konie zatrzymał i na kobietę, która tak niespodzianie
 7   1, V  |     tę, tak mu z pozoru obcą kobietę, która w tej chwili wcale
 8   2, I  |      na niepospolicie piękną kobietę; zobaczysz to, kuzynko.
 9   2, I  |   Amfibie!- zawoła Kirłowa - kobietę do żaby przyrównywać!...~-
10   2, II |      mizdrzącą przed lustrem kobietę. Ale i ona sama przystrajać
11   2, V  |    na nim wywrę za to, że mi kobietę na całe życie nieszczęśliwą
12   2, V  | jeszcze na nieruchomo leżącą kobietę patrzała, aż pochyliła się
13   3, III|    para, a przez mężczyznę i kobietę wzajemnie sobie będzie dana
14   3, III|  wprost na siedzącą przy nim kobietę śmiałym wzrokiem patrzał.~-
15   3, V  |   Justyny:~- Złote ma serce, kobietę poczciwą i przywiązaną ocenić
16   3, V  |      wielką panią i światową kobietę nie mam kwalifikacji żadnych