Tom, Rozdzial

 1   1, I  |   uśmiechu ustami poskoczyła i gestem wesołym, który by nawet
 2   1, II |        ponter. Kobieta krótkim gestem wskazała go Kirle. ~- Oto
 3   1, V  |   surową. Jednak dwornym znowu gestem wskazał ławkę mówiąc:~-
 4   1, V  |     jego przyuczyłem.~Szerokim gestem zatoczył dokoła:~- Wszystko
 5   2, II | Chodźmy! - głośno już i raźnym gestem starą czapkę na ogromną
 6   2, III|    uprzejmie naprzód postąpił, gestem grzecznym i dwornym czapkę
 7   2, IV |        ciało. Jan rozpaczliwym gestem rękę do głowy poniósł:~-
 8   2, V  |     ziemi podniosła popędliwym gestem usuwając Jana, który jej
 9   3, I  |      ramienia męża i na chwilę gestem gniewu czy żalu obie ręce
10   3, II |    zwrócił uwagi. Rozpaczliwym gestem wskazując mu stojącego o
11   3, II |  Zygmunt.~Ale ona rozkazującym gestem usunęła go od siebie i dalej
12   3, II |        prawie skurczonej, ręce gestem zdumienia rozkładał i prawie
13   3, II |      Tu białe ręce modlitewnym gestem na staniku żałobnej sukni
14   3, II |        zmierzchu, rozkazującym gestem wskazywała mu drzwi.~- Ależ
15   3, III|      prawie drżący... Potem on gestem namiętnej radości włosy
16   3, III|      sukni dwie splecione ręce gestem zachwycenia wzniosły się