Tom, Rozdzial

 1   1, I  |       wciąż z wnętrza podsycaną, a dziwną przy tej sczerniałej, w
 2   1, II |            Ogarnęła go widoczna, a dziwna w tak silnym człowieku nieśmiałość.~-
 3   1, II |        przemówił:~- Dzieci nie ma! dziwna rzecz! dzieci nie ma!~Różyc
 4   1, IV |    upłyniony kwadrans zaszła w nim dziwna zmiana. Opuścił był salon
 5   2, I  |            zamyśleniem wymówiła:~- Dziwna rzecz! Jesteś jednak i dobry,
 6   2, II |           głos Kirły, który, rzecz dziwna! nie zażartował wcale z
 7   2, II |        wyniknie z tego naprawdę ta dziwna niespodzianka, że prędzej
 8   2, III|           kobiecych głosów i rzecz dziwna! z kilku par oczu trochę
 9   2, III|  zamyślenie długie i posępne. Dość dziwną było rzeczą, jak ta twarz
10   2, IV |           można by mniemać - rzecz dziwna! - że w tym właśnie miejscu
11   2, IV | wielowzględnie wyższym? Jakkolwiek dziwną, może niepojętą myśl ta
12   3, I  |         postaci. Utył znowu! Rzecz dziwna od czego on tyć może? Nudzi
13   3, II | wpółżałosnej mowy, głosem, który z dziwną trudnością wychodził z jej
14   3, IV |          zarazem sypialnią i rzecz dziwna! zarówno jak przeciwek Anzelma,
15   3, IV |        głos młodzieńczy, łagodny i dziwną jakby melodią przejęty:~-
16   3, V  |      takich rzeczach myśleć... - z dziwną pokorą i uciszeniem odpowiedziała -