Tom, Rozdzial

 1   1, V  |  gładkich jej plecach, u końce czerwoną wstążeczką związany. U początku
 2   1, VI |   zupełnie, dziewczyna wielką, czerwoną rękę do Anzelma wyciągnęła.~-
 3   2, I  |  zadrasnął i pozostawił długą, czerwoną kresę. Jednak Różyc, nisko
 4   2, II |   ogorzałą, że prawie jak krew czerwoną, i u dołu policzków obrosłych
 5   2, II |   Witolda Korczyńskiego grubą, czerwoną, rudawymi włosy obrosłą
 6   2, III|     pleczysty, rudy chłopek, z czerwoną twarzą i rzędem białych
 7   2, III|       matka. Pod okrywającą je czerwoną ogorzałością policzki jego
 8   2, III|     był jeszcze, na czole miał czerwoną szramę, około nasrożonej
 9   2, IV |  pleczysty człowiek, z wielką, czerwoną twarzą i wydobywającą się
10   2, V  |       ręku Justyny zobaczywszy czerwoną szramę zapytał, czy pochodzi
11   3, II |  pośród których tkwiła ogromna czerwona jeorginia.~- Wcale nie wytworny
12   3, II |     płynie, czy popielata, czy czerwona, jest darmozjadem i niczym
13   3, II |        jak trawa surducie, a z czerwoną, dobroduszną, śmiejącą się
14   3, II | wkładała, a on za każdym razem czerwoną jej rękę z głośnym cmokaniem
15   3, II |   wołała - tamta, wielka taka, czerwona... czy pan Franciszek ślepy,
16   3, III| wyprostowana, bardzo na twarzy czerwona, śmiała, lecz ponura. Dziadunio