Tom, Rozdzial

 1   1, I |        kołnierz miała ona na sobie czarną spódnicę, tak krótką, że
 2   1, I |       swojej niższa, ubraną była w czarną wełnianą suknię, bardzo
 3   1, IV|          którą malowniczo opływała czarna i ciężka suknia. Czarne
 4   1, IV| wyniesionym widzieć pragnęła.~Kawa czarna i towarzyszące jej napoje
 5   1, VI|     świecące. Czasem kruki i kawki czarną chmurą zakrywały niebo,
 6   2, I |      znalazła się znowu Bronia, ta czarna, rozczochrana Bronia, ze
 7   2, IV|            on wyglądał! Twarz miał czarną jak u Murzyna i tylko oczami
 8   2, IV|   jadłowców twardymi jagodami niby czarną, połyskliwą rosą osypane
 9   2, IV|        Chyba czarny kruk zakracze,~Czarna chmura dżdżem zapłacze...~
10   2, IV|        Chyba czarny kruk zakracze,~Czarna chmura dżdżem zapłacze...~
11   2, IV|   rozluźniony węzeł rozwinął się i czarną, wilgotną falą okrył jej
12   2, V |          połowy przeciętą: głęboko czarną pod długim cieniem boru,
13   3, II|          na tle czerwonych obłoków czarna, ale znacznie niższa, z
14   3, IV|      zmiana zaszła. Miała na sobie czarną suknię, bardzo prostą, której
15   3, IV|          zamyśla?~Czerwone ręce na czarną suknię opuszczając grzecznie
16   3, IV|          zmieszały się i utworzyły czarną, nieprzebitą dla oka ścianę.