Tom, Rozdzial

 1   1, II|  musisz i myśleć, że wszystko, cokolwiek byś zrobił...na diabła zda
 2   1, IV|      Nic nowego, ale wszystko, cokolwiek przez trafy losu wydartym
 3   1, IV|        palcem nie poruszy, aby cokolwiek podnieść... udoskonalić...~
 4   1, IV|     Może pomóc... przynieść... cokolwiek zrobić?~- Ot, jeszcze czego!
 5   1, V |    otaczające go okoliczności, cokolwiek jego albo bliskich mu spotykało,
 6   2, I |      wcale, by te dziewczęta o cokolwiek obwiniać miała. Wcale nie.
 7   2, II|     jedyna oznaka, że czuł się cokolwiek zakłopotanym.~- Nie podobna,
 8   2, II|    kochasz poezję. Czy jeszcze cokolwiek lub kogokolwiek kochasz?
 9   2, IV| ukazującym, witał on wszystko, cokolwiek na niebie i ziemi spotykał
10   2, IV|   przerzynać, byle to tylko na cokolwiek przydać się mogło, byle
11   2, V |     dopuszczała. Kiedy jeszcze cokolwiek robiłem, to tylko o tym
12   2, V |   uczynię, a choćbym sam kiedy cokolwiek inszego myślał i żądał,
13   3, I |      on naprawdę kogokolwiek i cokolwiek kocha?"~Pytanie to dla tej
14   3, II|    kochał. Czy kogokolwiek lub cokolwiek mógł kochać? Powoli, powoli
15   3, IV|      tymi ludźmi...~Więcej niż cokolwiek innego zapytanie to przekonywać
16   3, V |  przydadzą się, a może i głowa cokolwiek doradzi...~A tu ja niepotrzebna...