Tom, Rozdzial

 1   1, IV |        z tych pań, które ciągle ciche uwagi nad wszystkim czyniły,
 2   1, V  |   wieczory, długie przechadzki, ciche rozmowy, wspólne czytania
 3   2, I  |       kołpaków. Było to miejsce ciche, skromne i prawie odludne.
 4   2, I  |       było chłodne jeszcze, ale ciche i mniej ostre. Daleko, kędyś
 5   2, IV |    pluśnięcie wody, a potem już ciche, ale ciągle jednostajne,
 6   3, I  |    przyszłości jego, o której w ciche, szare godziny dziwne dziwy
 7   3, I  |       raz oświecił jej samotne, ciche, prawie klasztorne życie.~
 8   3, II |        stołu wstał. Obok niego, ciche jak westchnienia, rozległy
 9   3, II |    zasłaniała to oblicze blade, ciche, aż do końca zapatrzone,
10   3, III| czystych, lecz bladych błękitów ciche, przygasłe, bladozłote słońce.
11   3, III|       odgłosami żywej rozmowy w ciche powietrze bijącą.~Za nimi,
12   3, III|      męskiej młodzieży powstały ciche chichoty.~- Żeby Julkowego
13   3, III|          gdzieniegdzie zupełnie ciche; pod blednącymi gwiazdami
14   3, III|         jedna za drugą, ciemne, ciche, lekkie jak widma. Za kolumną
15   3, IV | odpowiedziało, tak wołanie było ciche i tak prędko na jej ustach
16   3, IV |      topolą szemrały szepty tak ciche, że nie słyszał ich nawet