Tom, Rozdzial

 1   1, II|         na niego padało, że twarz całkiem pozostawała w cieniu, a
 2   1, IV|         pani Jadwidze Darzeckiej, całkiem do brata niepodobnej, przysadzistej,
 3   1, V |    człowieka. Nie był on dla niej całkiem nie znanym. Zasłyszała coś
 4   1, V |       dworne obyczaje nie były mu całkiem obce. Uchylił nieco baraniej
 5   1, VI|           sady. Niewysokie albo i całkiem niskie płoty z desek, kołków
 6   2, II|         wyglądał na osłupiałego i całkiem pognębionego człowieka.
 7   2, II|           i ciężkim kłopocie swym całkiem zapomniał. Po chwili twarz
 8   2, II|       wieść, którą oznajmić miał, całkiem odbierała Kirle usposobienie
 9   2, IV|         snopy promieni bladły lub całkiem gasły, a w błękitach wody,
10   2, IV|       Stopy Justyny pogrążały się całkiem w miałkiej, suchej, gorącej
11   2, IV|     okazywał to, co miał w sobie. Całkiem inaczej jak stryj Anzelm,
12   2, IV|      patrzał i o towarzyszce swej całkiem w tej chwili zapominać się
13   2, IV|         wyglądające spod nich lub całkiem je zastępujące mchy seledynowe,
14   2, IV|      Pogrążyła się w nich tak, że całkiem zapomniała o sobie. Pierwszy
15   2, V |     Szeroki rękaw kapoty zakrywał całkiem górną część jego twarzy
16   3, V | czworakach naprzód stanęła, potem całkiem wstała i ciemne, drobne,