Tom, Rozdzial

 1   1, I  |                A koniec tej pieśni znasz? Naturalnie, że nie znasz!
 2   1, I  |          znasz? Naturalnie, że nie znasz! Teraz już jej nikt... oprócz
 3   1, III|           ale ty się na takiej nie znasz?... Cóż robić? Niech jeszcze
 4   1, IV |            Kuzynko - szepnął - czy znasz dobrze pannę Orzelską?~Twierdząco
 5   2, I  |          czoło i brwi mu drgały.~- Znasz ją dobrze? jesteś pewną
 6   2, II |  naj-świet-niej-sze-go. Na koniec, znasz dobrze, kochany szwagrze,
 7   2, II |         utkwiły w ziemi - alboż ty znasz życie i jego konieczności?
 8   2, II |      odrzucił:~- Głupiś! co ty tam znasz się na tym! Dlaczegóż przynajmniej
 9   2, V  |            go naprawdę widujesz... znasz? Czy to on sam tobie mówił...
10   3, I  |    przerzucanie tej książki, którą znasz dobrze, nie jest robotą...~-
11   3, II | roztrzaskać daje... Ty, mój ojcze, znasz z bliska takie przykłady...~-
12   3, II |      malowniczy widoczek zaczął.~- Znasz go od dawna, kuzynie - obojętnie
13   3, II |               jeszcze z ojcem. Nie znasz więc różnicy atmosfer...
14   3, II |         historią swego ojca, którą znasz dobrze. Czy nie możesz z
15   3, V  |       zwrócił - to to, że może nie znasz dobrze tego życia, na które