Tom, Rozdzial

 1   1, III|           i ruchliwa, ognistooka; wesoła i wiecznie czynna, tak mu
 2   1, IV | ruchliwych i wesołych główek. Ona wesołą nie była. Już Darzeckie
 3   2, II |    pobłażliwym uśmiechem mówił:~- Wesoła, swobodna, różowa młodość,
 4   2, III|        także ku wozowi odchodząc.~Wesoła baba wybuchnęła głośnym
 5   2, III|        Mamo! mamo! proszę!~Żwawa, wesoła kobieta w perkalowym czepku
 6   2, III|   pragnące...~O góro... o góro...~Wesoła baba, w białym czepku nad
 7   2, IV |       zawołał.~Widząc ją zdrową i wesołą uspokoił się zupełnie. widział
 8   2, V  |         ona taką, że matka zawsze wesołą była i żadnych aprensji
 9   2, V  |      jajecznicę zrobię - zawołała wesoła dziewczyna - to, bardzo
10   2, V  |       nawiedzała i jego doglądała wesołą swoją gadatliwością babską
11   2, V  |          ja także byłabym zdrową, wesołą, zadowoloną, mogłabym tańczyć,
12   3, I  |     płochą, zalotną ani do zbytku wesołą; w pierwszej nawet młodości
13   3, III|         jakby, choć przygarbiona, wesoła jak nigdy, choć trochę zmieszana,
14   3, III|          krynicą:~Jak ja mogę być wesołą,~Kiedy zdrój w żałobie?~
15   3, V  |          górze mieszkała. Świeża, wesoła, rzuciła się matce na szyję