Tom, Rozdzial

 1   1, III|       społeczeństwo było wodą stojącą, pełną zarazków ogłupienia,
 2   1, III|      natura moja nie może być stojącą wodą, ale potrzebuje błyskawic,
 3   1, V  |    rozłożystą i całą w słońcu stojącą gruszę polną; pień, gałęzie
 4   1, V  | ścianie domu pod dwoma oknami stojąca, z wąskiej, na dwu słupkach
 5   1, V  |      uczuła, że pomiędzy nią, stojącą wśród tej zagrody, a nim,
 6   1, V  |    płotkiem.~Nieruchomo dotąd stojąca mizerna kobiecina odwróciła
 7   2, I  |       atramentem, pył okrywał stojącą pomiędzy oknami mahoniową
 8   2, III|      spojrzeń spotkało się ze stojącą w pobliżu, znieruchomiałą
 9   2, IV |    przeciwnego brzegu w oknie stojącą ją obaczywszy nie mógł wytrzymać
10   2, V  |    lampa na olchowej komodzie stojąca słabe rzucała światło i
11   2, V  |      spojrzenie jej upadło na stojącą obok Jana Justynę, zdawać
12   2, V  |     domawiał, na uboczu nieco stojąca dziewczyna głośniej już
13   2, V  |   domu obficie dużą na biurku stojącą lampą oświetlony. Przy biurku
14   3, II |   Przed ławą pod. ścianą domu stojącą na niedużym zydlu stała
15   3, III|       księżyca pośrodku łodzi stojąca, zawiodła pierwsza:~Szumiała