Tom, Rozdzial

 1   1, IV |   panien Darzeckich. Parę razy spojrzenia jego wracając od Justyny
 2   1, IV |    twarz męża wlepiając długie spojrzenia, nic wcale nie spostrzegała,
 3   1, IV |     kobiet, ze zmieszanego jej spojrzenia, roztargnionego uśmiechu
 4   1, IV |     nieporównanej dziewiczości spojrzenia i ruchów, które ją czyniły
 5   1, IV |      szedł za nią, niespokojne spojrzenia rzucając na fortepian, krzesła
 6   1, V  |    wstydem. Przypomniała sobie spojrzenia i zaczepki tego drugie go,
 7   1, VI | gromadkę prawie lękliwe rzucał spojrzenia. Prędko przesunął się pod
 8   2, II |        i sama rzucała w lustro spojrzenia to przelotne, to dłuższe.~
 9   2, II |       mniej niż zwykle ostrego spojrzenia widać było, że cieszyła
10   2, III|       i zmieszane, niespokojne spojrzenia rzucała dokoła siebie. Jedno
11   2, IV |       dość było jednego na nią spojrzenia, aby zrozumieć; że nie dręczącą
12   3, I  |        oczy żony i przenikliwe spojrzenia matki do reszty humor mu
13   3, II |        tylko poruszenia, ale i spojrzenia jej śledzić się zdawał.
14   3, II |        nie podnosił, wszystkie spojrzenia nieustannie zwracały się
15   3, II |    pokoju matki, od pierwszego spojrzenia poznać można było, że w