Tom, Rozdzial

 1   1, IV |         popełnić. Drżała trochę i śpiesznie oddychała siadając obok
 2   1, IV | parasolika, rękawiczek... Justyna śpiesznie zwróciła się ku drzwiom
 3   1, V  |         gruba! Ale - poprawił się śpiesznie - pracowita i z dobrym sercem,
 4   1, V  |           swą dotknął ręki, którą śpiesznie podała mu Justyna. Wzrokiem
 5   1, V  |        sad popatrzaj!~Dziewczynka śpiesznie wiadra z wodą na ganku postarzyła
 6   1, VI |         uśpionym zbożu stanęła ze śpiesznie oddychającą piersią i osłupiałym
 7   2, II |  rozfryzowane! - jęknęła.~A potem śpiesznie do Teresy mówiła:~- Moja
 8   2, III|     motłoch ramionami wzruszywszy śpiesznie i zaraz odejdzie. Ale było
 9   2, III|           ręki Justyny, tak teraz śpiesznie ku niemu wyciągniętej dłoni
10   3, II |         ciągnąc i spotykane osoby śpiesznie zapytując:~- Co się stało?
11   3, II |     obojętnych z ojcem rozmawiał, śpiesznie pochwytywał każdą sposobność
12   3, II |          chudego milionera?~Mówił śpiesznie i głos jego był trochę świszczący.
13   3, II |     powiesz? nic? nic?~- Owszem - śpiesznie odrzekła - koniecznym jest
14   3, IV |            najkrótszymi ścieżkami śpiesznie ku dworowi poszedł i więcej
15   3, V  |          wsadziwszy i pożegnawszy śpiesznie do ojca przybiegł. Potem