Tom, Rozdzial

 1   1, V  |       nieba ciemną wstęgą boru. Promienie słońca, które pochylało
 2   1, VI |         pozłacaną przez ruchome promienie słońca trawą swych podścielisk.
 3   2, IV |     ówdzie łamiące się w falach promienie jego tworzyły ogniska olśniewających
 4   2, IV | będziemy. Czy dobrze?~Wszystkie promienie słońca w źrenicach mu zaświeciły.~-
 5   2, V  |       wyciągnęły się jak ukośne promienie. - Proszę, do świetlicy
 6   2, V  |        wzrokiem, z którego biły promienie cichej, jakby nieśmiałej
 7   2, V  |       one grube fałdy i cienkie promienie na czole, na policzkach,
 8   2, V  |       teraz podnosiła wysoko, a promienie jej skąpe wprawdzie, wąskie,
 9   2, V  |       długie pocałunki. Były to promienie słońca, które wytryskując
10   3, I  |     świecie rolna wybrańca. Jak promienie słońca skupiają się w soczewce,
11   3, III|         lecz jeszcze nie zgasłe promienie. Był to lud namiętnie, niepohamowanie,
12   3, III|      muzyka. Przez otwarte okna promienie bladego słońca obficie lejąc
13   3, III|      domostwom i tym ludziom, a promienie jej lampy nićmi światła
14   3, III|   morzem liryzmu roztopionego w promienie i w tony. Księżyc znacznie
15   3, V  |       rozbiegły się niby ukośne promienie. Rękę z wielką czapką wzniósł