Tom, Rozdzial

 1   1, III|          bo odpowiadając głos tak podnosił, że aż krzyk jego na cały
 2   1, IV |      wszystkie zmarszczki, wysoko podnosił, wzrok promienny, natchniony
 3   1, V  |    rozmachiwał rękami, głos coraz podnosił, cały wewnątrz kipiał, a
 4   1, VI |       złomu kamienia. Rękę w górę podnosił i słychać było, jak szeroko
 5   2, III|            poziewali. Czasem pies podnosił głowę i wtedy patrzali sobie
 6   2, III|      czego przymusił!~Hardo głowę podnosił, usta wydął i gdy silnymi,
 7   2, III| pośpiesznie widłami snopy z ziemi podnosił i układającemu je na wozie
 8   2, V  |        źrenice ku porannemu niebu podnosił. Lecz któż to jeszcze wyszedł
 9   3, II |         drżało, gdy rękę do czoła podnosił.~Po kilku dopiero minutach
10   3, II |          smutny powiek prawie nie podnosił, wszystkie spojrzenia nieustannie
11   3, III|           spadłych deszczach, nie podnosił się z ziemi; w przejrzystym
12   3, IV |           nie opuszczał, to znowu podnosił je i namiętne płomienie
13   3, IV |       powiększał się, zaokrąglał, podnosił, aż nad rzeką zawisł ogromną,
14   3, V  |        wiatr przez okno wlatujący podnosił mu i kołysał nad głową białe
15   3, V  |          wielkiej baraniej czapce podnosił. Oczy tych dwu ludzi spotkały