Tom, Rozdzial

 1   1, II |     spotkaliśmy u Darzeckich?~- Pamiętam, wcale przyzwoity człowiek
 2   1, III|      głowę nie będzie łatwo; ja pamiętam, jak i mnie smutno było
 3   1, IV |      sługa... wiem ja to sam... pamiętam...~Justyna szła zwykłym
 4   1, V  |   przesunął i przerwał:~- Co ja pamiętam o panu Korczyńskim wspominając,
 5   2, IV |         wiary dać nie może, jak pamiętam. Siedem lat podtenczas skończyłem,
 6   2, IV |        to może i nie dziwno, że pamiętam.~Uszli już byli kilkadziesiąt
 7   2, IV |    zrobił się, majowy. Jak dziś pamiętam, że księżyc dobrze już posunął
 8   2, IV |  wypuścił, tego momentu już nie pamiętam, to tylko pamiętam, że zobaczyłem
 9   2, IV |      już nie pamiętam, to tylko pamiętam, że zobaczyłem go jeszcze,
10   2, IV |        człowieku rodzą. Ja sam, pamiętam, kiedy kilka lat temu Fabian
11   2, V  |       jakże - zaczął - a jakże! Pamiętam... ho, ho! jakby to wczoraj
12   2, V  |         nim w pole... już i nie pamiętam czego... Przez całą noc
13   2, V  | przeddziady, złotny, siestra... pamiętam... pamiętam! Kiedyś tak
14   2, V  |          siestra... pamiętam... pamiętam! Kiedyś tak byłam do ich
15   3, III|  Dominika kompan... o! dobry... pamiętam... jakeśmy razem w trzydziestym