Tom, Rozdzial

 1   1, I  |          trzymaną w ręku jeszcze głośniej nos utarła i gniewnie do
 2   1, II |    niejakim zawstydzeniem, druga głośniej i z rozkoszą. Kirło, zachęcony
 3   1, V  |        krótka droga.~Mówił teraz głośniej już, prędko i z widocznym
 4   1, V  |          upamiętania przyjdzie!- głośniej powtórzył Jan, a z oczów
 5   1, V  |        już za drzewami chłopak i głośniej zanucił:~Tam on rozkoszy
 6   1, VI |      rzeczy, które walor mają...~Głośniej trochę i żywiej niż wprzódy
 7   2, I  |     żądała po dwadzieścia. Coraz głośniej i energiczniej dowodziła
 8   2, II |         Błyszczące obuwie gościa głośniej trochę skrzypnęło i była
 9   2, IV | wpatrzonymi, czarny Sargas coraz głośniej i przeciąg lej skomlił.
10   2, IV |          nimi rozlegał się coraz głośniej. On szedł z nisko pochyloną
11   2, IV |       coraz prędzej, grało coraz głośniej, aż blady rumieniec wypłynął
12   2, V  |         nieco stojąca dziewczyna głośniej już jak wprzódy i z większym
13   3, II |   stojącego o dwa kroki parobka, głośniej jeszcze niż przedtem wybuchnął:~-
14   3, II |        szanować !~- Mój ojcze! - głośniej niż przedtem przemówił znowu
15   3, III|       dalej, a coraz dobitniej i głośniej:~- Teraz bierz sobie na