Tom, Rozdzial

 1   1, II |        utonęły w niej wejrzeniem głębokim i przejmującym.~- Jak pań
 2   1, III|     energią wyprostowała się i z głębokim przekonaniem rzekła:~- Nie,
 3   1, III|      teraz długo i z zamyśleniem głębokim. Myślał, patrzał i uśmiechać
 4   1, VI |        śliwowe gaje nęciły wzrok głębokim cieniem swych bujnie rozrosłych
 5   2, II |         bardzo chłodno, ale on z głębokim prawie ukłonem złożył na
 6   2, IV |       wzruszenia swe zamykając z głębokim uszanowaniem wiódł ją przez
 7   2, V  |       Było ich ze dwadzieścia. W głębokim dole, po nieruchomej z pozoru
 8   2, V  |    głośne chrapanie oznajmiało o głębokim i spokojnym uśpieniu Orzelskiego.
 9   3, I  |     domowników, czule i nieraz z głębokim uszczęśliwieniem do syna,
10   3, I  | siedziała ona u wielkiego okna w głębokim fotelu i ręce z robotą na
11   3, I  |      życia swego składali. Przed głębokim fotelem u okna wielki, głęboki
12   3, I  |        kołysząca się na gałęzi w głębokim cieniu. Z rana przez parę
13   3, I  |          zwrócił się ku niej i z głębokim zdziwieniem zapytał:~- Dlaczego?~-
14   3, II |           do Teresy szepnęła i z głębokim wyrzutem samej sobie czynionym
15   3, IV |       salonie tam i na powrót, w głębokim znać zamyśleniu. Zamyślenie