Tom, Rozdzial

 1   1, IV |       należą...~-Ostatnie słowa z dumą wyrzekła.~- A stara Maksymowa
 2   1, V  |           głowę, oczy błysnęły mu dumą czy zapałem i u końca wyoranej
 3   1, VI |           że ona także z ochotą i dumą poszłaby na krańce ciemnej
 4   2, I  |        zbyteczna nieco śmiałość i duma, można by czasem rzec, że
 5   2, II |          klęczącego przed nią i z dumą u jej stóp złożoną pokornie
 6   3, I  |     przyzwyczajeń i smaku tudzież duma prawie bezwiedna, ale całą
 7   3, I  |        całą jej istotą rządząca - duma nie tyle wysoko urodzonej
 8   3, I  |     chciała być zupełnie szczerą. Duma i skromność usta jej zamykały.
 9   3, II |         cechą jej charakteru była duma. Ale właśnie dumna kobieta
10   3, II |           z własnej niezależności duma, popędliwa gniewliwość i
11   3, II |         najgłębszym poniżeniem... Duma moja, kuzynie, duma moja
12   3, II | poniżeniem... Duma moja, kuzynie, duma moja kobieca czy ludzka,
13   3, III|      wysokiej i cienkiej figury z dumą dzierżawczyni na wszystkich
14   3, III|       zapłonęła mu zadowoleniem i dumą.~- Gdybym złotny i bryliantowy
15   3, III|           potem, jakby radością i dumą szalony, z głośnym hołupcem