Tom, Rozdzial

 1   1, I  |   powierzchownością. ~Kobieta z chustką była niezwykle wysoką, a
 2   1, I  |      naprzód, białą, rozwiniętą chustką jak chorągwią powiewając.~
 3   1, I  |        aż rozległo się po polu; chustką trzymaną w ręku jeszcze
 4   1, I  |     jadących machnęła swą białą chustką i niezwykle u niej przyjaznym
 5   1, II |      kobieta z brudną batystową chustką dokoła twarzy.~Kirło śmiał
 6   1, IV |        pobłyskując, z koronkową chustką i parasolikiem w rękach
 7   2, III|     nieco skrzyżowaną na piersi chustką, w krótkiej spódnicy w czerwone
 8   3, II |     ręku trzymała - jakaś biała chustka z wyhaftowaną już jedną
 9   3, II |      białą, jak leżąca na stole chustka, przez kurczowo zaciśnięte
10   3, III|         ziemi prawie trzymała i chustką wycierała oczy, połę surduta
11   3, III|      rzęsistym, który co chwilę chustką z oblicza, z łysiny i z
12   3, III| wstydził się tej słabości, więc chustką pot i łzy po twarzy rozmazując
13   3, IV |         się i prędko oddychając chustką powiódł po rozognionej i
14   3, V  |        pochyliła się, twarz jej chustką z pyłu otarła, rozczochrane
15   3, V  |        cicho, zmieszana, ciemną chustką otulona.~- Przysyłałeś po