Tom, Rozdzial

 1   1, III|     więcej powściąganego gniewu. Wyszedł z altany.~Długo potem Benedykt
 2   1, IV |          który przed trzema laty wyszedł był spod pędzla jej syna,
 3   1, IV |        obok matki swej umieścił, wyszedł na ganek. ~Na ganku rozstawiono
 4   1, IV |    parafiaństwo! Lepiej byś i ty wyszedł na tym, kuzynku, gdybyś
 5   2, II | odwróciwszy się szerokim krokiem wyszedł z salonu. Witold pozostał
 6   2, V  |     zmieszany do ciemnej bokówki wyszedł, a wkrótce raźnie już do
 7   2, V  |   podnosił. Lecz któż to jeszcze wyszedł na ganek domu i stoi pod
 8   3, I  |         godzin przecież powrócę!~Wyszedł z pracowni. U podjazdu turkotały
 9   3, II |         czapkę na głowę włożył i wyszedł; Witold zaś stał długo na
10   3, II |        dala ceremonialny ukłon i wyszedł z pokoju.~Było już po zachodzie
11   3, II |        zrozumiał i nie uwierzył!~Wyszedł i po cichu drzwi za sobą
12   3, III|    szerści żałośnie przytulając, wyszedł z gumna i już nie ukazał
13   3, IV |          A twa dziatwa w grobie!~Wyszedł z ciemności i przez pas
14   3, V  |          który na spotkanie jego wyszedł, niecierpliwie o stryja