Tom, Rozdzial

 1   1, V  | spóźniliście się z koniczyną, aá wstyd patrzeć! Będzie wam za to
 2   1, V  |      mnie przed tobą ubieżać nie wstyd; ale to sobie pamiętaj,
 3   2, II |    konsole, bo doprawdy, mnie aż wstyd, że u nas takie nagie ściany... -
 4   2, III|         Po co ja tu między wami? Wstyd mi! Taki wstyd!... Poszłabym
 5   2, III|      między wami? Wstyd mi! Taki wstyd!... Poszłabym sobie, ale
 6   2, III|     oburzenia.~- Pozabijają się! Wstyd! Obraza boska! Biją się
 7   2, IV |         mogła jakaś garść plonu. Wstyd i nuda. Ciężką nudą przejmowała
 8   2, IV |      mogą, unikają, po prostu za wstyd je poczytując, a także i
 9   2, V  |       Niemna po głowie chodziły. Wstyd mnie zdejmował, że mocy
10   3, I  |        potem zdjął ją niezmierny wstyd nad małością i słabością
11   3, I  | Strwożyła się czy też ogarnął ją wstyd.~- Dawno nie odwiedzałem
12   3, III|          nim i upokorzyć się nie wstyd, bo on biedzie w oczy nie
13   3, III|       dobrym i upokorzyć się nie wstyd! - prawił Walenty Bohatyrowicz.~
14   3, V  |          próbował już nieraz, bo wstyd mu samego siebie i życia