Tom, Rozdzial

 1   1, I  |  błazen!~Justyna uwagi tej nie słyszała. Gorący płomień przemknął
 2   1, IV |       myśleć, że słów ojca nie słyszała.~W sali jadalnej pozostało
 3   1, IV |     nigdy nie słyszysz. Gdybyś słyszała... ~Tu ożywiając się coraz
 4   1, V  |      była dzieckiem, już tylko słyszała o tym, że kiedyś ludzie
 5   1, V  |     Justyna powiedziała mu, że słyszała o jego długiej i ciężkiej
 6   1, V  |      miejscu nazwę tę noszącym słyszała, ale nie była tam, nie,
 7   2, I  |   czekać będą. Ale Kirłowa nie słyszała tego, co mówili. Zmieszała
 8   2, I  |        się znajdowała, Kirłowa słyszała tylko oderwane wyrazy: lud,
 9   2, II |     zawsze f których nigdy nie słyszała. Na świecie już świt błękitny
10   2, IV |      go, pieśń, którą śpiewał, słyszała i od tego właśnie dnia zapamiętała
11   2, V  | złośliwych słów dziewczyny nie słyszała, a może też udawała, że
12   3, II |  dzierżawę trzyma... może pani słyszała?... od Korczyna niedaleko...
13   3, III|        uporczywy i namiętny, i słyszała szept cichszy jeszcze niż
14   3, III|      niej zaczął. Od braci już słyszała i z czułych wejrzeń, które