Tom, Rozdzial

  1   1, I  |        przyglądała się ona uzbieranej przed chwilą więzi roślin. Były
  2   1, I  |            ochłody machałam nim sobie przed twarzą... Uf ! nie mogę...~
  3   1, I  |              machała morowe powietrze przed sobą pędząc..." Wieczna
  4   1, II |        sieniach sterczały na ścianach przed wielu już zapewne dziesiątkami
  5   1, II |            było można, kupionymi były przed dwudziestu przeszło laty
  6   1, II |          objawiające śmiertelną obawę przed wszelkim żywszym i choćby
  7   1, II |               Marta Korczyńska, która przed kilku zaledwie minutami
  8   1, II |                 Zauważyłem to właśnie przed chwilą...~Ironiczny trochę
  9   1, II |                Powoli, leniwie usiadł przed lusterkiem i do robienia
 10   1, II |            tym pokoju Justyna stanęła przed~otwartym oknem i rozplotłszy
 11   1, III|               ktokolwiek rozwinął był przed nim obraz przeznaczeń jego
 12   1, III|             od dawna; ojciec mu zmarł przed paru laty; siostra była
 13   1, III|              na oścież roztworzył się przed nimi. Hej! byłoż tam wtedy,
 14   1, III|           indziej jeszcze, mianowicie przed ożenieniem się z panną młodziutką,
 15   1, III|          Nigdy z tym nie zwierzał się przed nikim, a raczej przed jedną
 16   1, III|             się przed nikim, a raczej przed jedną tylko osobą zwierzać
 17   1, III|           ogrodowych upiększeń, które przed ożenieniem się swym przedsięwziął
 18   1, III|               to ten sam człowiek, co przed dziesięciu laty? Od konnego
 19   1, III|                  Chciałem wygadać się przed tobą, rozpowiedzieć ci wszystko,
 20   1, III|              nikogo nie widując, sama przed światem za lasami tymi ukryta...
 21   1, III|         pustyni żyję! Ani wygadać się przed kim, ani u kogo rady albo
 22   1, III|             jego i więcej jeszcze niż przed paru laty smutna i osłabiona
 23   1, III|         wykwintną grzecznością, jakby przed nim siedziała nie kobieta,
 24   1, III|            lepszego gruntu zasłaniały przed nim całą kulę ziemską ze
 25   1, III|           każdą w lesie zrąbaną gałąź przed sądami i bez sądów ujadał
 26   1, IV |              i zupełnie obcą. Od owej przed dwudziestu trzema laty wydarzonej
 27   1, IV |              po francusku: cumme quoi przed dwoma laty męża swego, Zygmunta
 28   1, IV |   przeciwności zwyciężyła; comme quoi przed dwoma laty z Zygmuntem do
 29   1, IV |             już i na parę dni pierwej przed tym dniem, zupełnie w domu
 30   1, IV |         Zygmuntowa Korczyńska złożyła przed swoim chłodnym i zachmurzonym
 31   1, IV |              mogłem sobie odmówić... ~Przed kilku godzinami młodziutki
 32   1, IV |   wielkomiejskich wystaw obraz, który przed trzema laty wyszedł był
 33   1, IV |          powieki i w twarzy stojącego przed nią Zygmunta z nieopisanym
 34   1, IV |                  zawołał częstujący i przed starym, którego okrągła
 35   1, IV |              znaczącymi spojrzeniami, przed chwilą salon opuścili. Różyc,
 36   1, IV |       ramieniem położonym na stojącym przed nim stoliku, machinalnie
 37   1, IV |         głowie stanęły. Ot, jak było. Przed dwoma jakoś miesiącami naczytałem
 38   1, IV |              moja pani! a jaka z niej przed zamążpójściem śliczna panienka
 39   1, IV |            przeciągłe tony skrzypiec. Przed chwilą pani Emilia uczuła,
 40   1, IV |              żywą i mówną, ustępowało przed znużeniem i osłabieniem;
 41   1, IV |              kilku krygach wykonanych przed rumieniącą się Teresą Plińską,
 42   1, IV |           smakosza i zmysłowca, który przed chwilą nie mógł rozstać
 43   1, IV |            znaczący nacisk. Ona stała przed nim ze spuszczonymi powiekami,
 44   1, IV |             na twarzy siedział Kirło. Przed chwilą ukazał jej rozmawiającą
 45   1, IV |          zimno spojrzała na stojącego przed nią a wzrokiem błagającego
 46   1, IV |                jak te, które raz już, przed kwadransem, była spotkała.
 47   1, IV |               ustępowały w nim prędko przed smutkiem i rozżaleniem.
 48   1, IV |           mężnie wyszła na ganek, ale przed wschodami rozdzielającymi
 49   1, IV |              zupełnie salonie Justyna przed otwartymi drzwiami stojąc
 50   1, IV |           rozognionej twarzy stojącej przed nią dziewczyny. Ale w tej
 51   1, V  |               Nie tylko skrzypce - bo przed wyjazdem zaciągnął dług
 52   1, V  |         domowym i majątkowym nikt jej przed nią bardzo nie ukrywał.
 53   1, V  |          wkładał i przygryzał, ponuro przed siebie patrzał, aż na koniec
 54   1, V  |              aż na koniec chylące się przed nim czoło krewnej ucałował
 55   1, V  |              poświęcać muzyce. ~Teraz przed pamięcią Justyny powstała
 56   1, V  |          srodze opaliło jej skrzydła. Przed kilkunastu zaledwie minutami
 57   1, V  |            cicho płynął kojący szmer. Przed sobą, o kroków kilkanaście,
 58   1, V  |              z sobą i ruchliwie jedna przed drugą ustępowały: dzika
 59   1, V  |           zaszumiało i o kilka kroków przed końmi ukazała się na wąskiej
 60   1, V  |          spełnionych żądań, o których przed chwilą mówił, smutkiem napełniło
 61   1, V  |             jej szerzej odsłoniło się przed nią, szybko postąpiła naprzód. ~
 62   1, V  |              wyrastała setka młodych, przed kilku laty zaledwie zasadzonych
 63   1, V  |             opartym dachem i stajnię, przed którą leżała brona, stały
 64   1, V  |        spokojnie leżał na rozrzuconej przed stajnią słomie, zerwał się
 65   1, V  |           posłuszne były jako dzieci, przed stajnią zatrzymał. W mgnieniu
 66   1, V  |             niej usiąść by mogło. Tuż przed nią wyrastał z trawy szereg
 67   1, V  |               i szerzej oddychała niż przed godziną w napełnionym gośćmi
 68   1, V  |            chroni renklody i mirabele przed zimowymi śniegami i mrozami,
 69   1, V  |            kiedy słowa te wymawiał, a przed jej wzrokiem, nie wiedzieć
 70   1, V  |              z pochyloną ciągle głową przed Justyną stanęła. Widać było,
 71   1, V  |          szerokiej i silnej piersi, a przed oczami iskry sypiącymi świat
 72   1, V  |          ciężkie wiadra z wodą, które przed chwilą na plecach jej widziała.~-
 73   1, V  |          zamyśliła się - o czym? Może przed jej pamięcią stanęła kobieta
 74   1, V  |            niewymowną trwogą uczuwaną przed zejściem z kilku wschodów.~-
 75   1, V  |           zwięźle zapytał Anzelm.~Tuż przed nim stając głośno zaszczebiotała: ~-
 76   1, V  |              Alżunia!~Człowiek, który przed chwilą głowę znad ogrodzenia
 77   1, V  |           pamięta, jak pan Korczyński przed całym swoim dworem mnie
 78   1, V  |       wycisnął... Nie zlęknę się ja i przed siestrzenicą jego powiedzieć,
 79   1, V  |            rozgniewanej i rozognionej przed chwilą jego twarzy wszystko
 80   1, V  |              i zawołał:~- Kiedy Jezus przed Herodem do Egiptu ubieżał,
 81   1, V  |             Egiptu ubieżał, to i mnie przed tobą ubieżać nie wstyd;
 82   1, V  |         pragnęła jak szczęścia, drżeć przed nim, przed nimi, przed trucizną
 83   1, V  |           szczęścia, drżeć przed nim, przed nimi, przed trucizną własnego
 84   1, V  |          drżeć przed nim, przed nimi, przed trucizną własnego wzruszenia!
 85   1, VI |              zieleni wypływały znowu, przed myśl i wyobraźnię przywodząc
 86   1, VI |           niosły dzikie zielsko, albo przed domami myły domowe statki,
 87   1, VI |           Anzelm przyśpieszył kroku i przed starcem stanąwszy powolnym
 88   1, VI |     opuszczając, z szerokim uśmiechem przed Anzelmem dygnęła.~- Może
 89   1, VI |              korytarz. Roztworzył się przed nimi parów tak długi, że
 90   1, VI |            tego grobowca, osłoniętego przed światem ścianą nadniemeńskiego
 91   1, VI |               wielką czapkę swą zdjął przed grobowcem, ale wnet znowu
 92   1, VI |             będzie tak samo, jak było przed trzema przeszło wiekami,
 93   1, VI |           wspomnieniem, wydeklamowała przed nią Marta:~A gdy kto przyjdzie
 94   1, VI |            pościgu i żądali skryć się przed ludźmi, a żyć tylko pod
 95   1, VI |            stukały i huczały terlice, przed domami na gałęziach i płotach
 96   1, VI |             syn Jana i Cecylii, który przed króla wystąpił, sam zmarszczkami
 97   1, VI |           zdjąwszy z głowy powiał nim przed starcami tak nisko, że aż
 98   1, VI |             tylko jednemu Bogu, kiedy przed świętym sądem Jego stanę,
 99   1, VI |        serdecznie i wiernie i widzieć przed sobą cel, choćby drobną
100   1, VI |         cudowny, w którym zjawiło się przed nią jakieś długie, czyste,
101   2, I  |     praczkarnią noszącą rękę kobiecą. Przed chwilą właśnie od dotykania
102   2, I  |             twarz i czoło. Na kanapce przed rozłożoną książką siedział
103   2, I  |              kształcie ukłonu szasnął przed gościem nogami, z pokoju
104   2, I  |               widok sypialnego pokoju przed gościem zasłaniała,. Różyc
105   2, I  |            uważała za krewnego swego, przed którym nie czuje się potrzeby
106   2, I  |              i majątek na całopalenie przed nimi składałem... Ale w
107   2, I  |             Dalej jest to właśnie, co przed chwilą wyliczyłaś. Kokietek,
108   2, I  |           dbając jakby o wszystko, co przed chwilą mówił, zaczęła znowu.~
109   2, I  |              o przedmiocie przerwanej przed kilku minutami rozmowy.~-
110   2, I  |              daleko starszą, niż była przed kwadransem. Różyc rękę do
111   2, I  |         powiernika. Opowiadała mu jak przed laty dwunastu, we cztery
112   2, I  |       przestrzeni, którą ciągle widzę przed sobą, będę miał choć jeden
113   2, I  |              wnętrza parę godzin temu przed padającym deszczem uprowadzała
114   2, I  |              górę ku twarzy stojącego przed nią towarzysza. W myśliwskim
115   2, I  |               wielki, czarny wyżeł, a przed nimi zachodzące słońce kładło
116   2, II |          przygarbiona, stała Marta, a przed nią młody chłopak i niedorosła
117   2, II |            powiadam ci, całe w pianie przed gankiem stanęły, Pół godziny
118   2, II |              podała, a rozpłomienione przed chwilą oczy jej przygasły
119   2, II |            ktoś wpatrywał się w nagle przed nim powstałe widmo czegoś,
120   2, II |               Co, ciotko?~Stała teraz przed młodą panną prosta i ciężka,
121   2, II |               także marzeniem. Stanął przed nimi wysmukły fellah z oliwkową
122   2, II |          ułożyła się do snu, zaledwie przed usypiającym jej wzrokiem
123   2, II |             przeziębienia i zgryzoty. Przed dwoma bowiem dniami Witold
124   2, II |               przechadzki użalała się przed nim na swoje smutne życie
125   2, II |               toalety ani nawet obawa przed rannym chłodem na myśl jej
126   2, II |        doleciał turkot zajeżdżającego przed dom powozu, drzwi uchyliły
127   2, II |          ogarnęła ją wzrokiem, który, przed chwilą omdlały i zagasły,
128   2, II |         płóciennego surduta, w którym przed chwilą zamierzał udać się
129   2, II |          szwagrowi podał.~- Dziękuję, przed obiadem nie palę nigdy -
130   2, II |       zabiegły i na paluszkach wstecz przed nimi idąc chórem srebrzystych
131   2, II |              zabiegły i na paluszkach przed nimi idąc z oczami ku Korczyńskiemu
132   2, II |              wyższych. Eksplikuję się przed tobą, kochany szwagrze,
133   2, II |            regularnie opłacał i nawet przed kilku laty na żądanie szwagra
134   2, II |         salonu wrócił. Musiał jeszcze przed wyjechaniem w pole z synem
135   2, II |              do salonu zwrócony ,stał przed jednym z okien, powoli zwrócił
136   2, II |      nadskakiwałeś jemu i robiłeś się przed nim takim małym, pokornym...~
137   2, II |               Niemnowi. Mars cwałował przed nimi.~- A gdzież Sargas? -
138   2, II |               panny służącej spędziła przed zwierciadłem swej toalety
139   2, II |               niej tę samą siłę, jaką przed kilku tygodniami znalazła
140   2, II |               już w jej ręku, stanęła przed małym, na ścianie wiszącym
141   2, II |        przystrajającą się i mizdrzącą przed lustrem kobietę. Ale i ona
142   2, II |      Wyobraźnia ujrzała go klęczącego przed nią i z dumą u jej stóp
143   2, II |           swój warkocz. Potem stanęła przed otwartym oknem z cieniutką
144   2, III|              myśli, zapytywali. Teraz przed kilku minutami przerwała
145   2, III|            znowu pracę swoją i stojąc przed kimś na snopach siedzącym
146   2, III|          sobie z tym wieczne kochanie przed ołtarzem zaprzysięgniem.
147   2, III|          którą usuwając się odsłoniła przed nim matka, a której suknia
148   2, III|             siedzi, jakby mnie słońce przed oczami zaświeciło...~- Przecież
149   2, III|          przyczyny ciemno mu robi się przed oczami. Bo to trzydzieści
150   2, III|              przekwitłego brodawnika; przed nimi, o kilka czasem kroków
151   2, III|  przypatrywała się ruchom pracującego przed nią mrowiska ludzi, Ona
152   2, III|         patrzała na to, co działo się przed nią. Czasem napełniało ją
153   2, III|            zaczęła, wyprostował się i przed nią stanął. Nie wydawał
154   2, III|            niskiego siedzenia swego i przed nim stanęła. Przez kilka
155   2, III|        drasnęła się w rękę. Może sama przed sobą nie umiałaby zdać jasnej
156   2, III|            zaprowadzi ich do ołtarza, przed którym staną czyści i szczerzy,
157   2, III|               ku walczącym. Po cichym przed chwilą polu rozlegały się
158   2, III|             wypowiedziała myśl, która przed kwadransem zwyciężyła w
159   2, III|              razem żęły...- szepnęła.~Przed dwoma już dniami zawarły
160   2, III|             malcem będąc pod sekretem przed Julkiem wybrał się na pływanie?
161   2, III|               Anzelm jak wryty stanął przed wrotami i z ręki daszek
162   2, III|        zarazem trwożliwie cofając się przed wielkim, czarnym wyżłem,
163   2, III|            dopiero, kiedy się znalazł przed nim o kilkanaście kroków,
164   2, III|               koralową oprawę u tych. Przed niewielką kuchenną płytą
165   2, III|               skrzyżował, nogi daleko przed siebie wyciągnął i zaniósł
166   2, III|               swój czas i każda rzecz przed oczami człowieka jak woda
167   2, III|             już czuję, że zbyt śmiele przed synem na ojca powiedziałem,
168   2, III|          wewnętrznych poruszeń duszy. Przed godziną wesoły, prawie swawolny
169   2, IV |                Tam gdzie rzeka daleko przed pomykającym czółnem za bór
170   2, IV |         grobowiec.~- Schowany on jest przed światem i z nijakiej strony
171   2, IV |              swe utracą, zamajaczy on przed oczami tego, kto tędy płynie.
172   2, IV |            uwagą, mrużącymi się nieco przed blaskiem oczami, przypatrywać
173   2, IV |            przyczyny?~- A dla tej, że przed zachodem słońca ulewa spadnie,
174   2, IV |              jednej strony, tam gdzie przed kwadransem sielsko i malowniczo
175   2, IV |        grzmiało a grzmiało, i dopiero przed samym wieczorem grzmoty
176   2, IV |        fartuch przy oczach trzymała i przed sąsiadkami, co do niej z
177   2, IV |          ostatni raz skoczył i wprost przed nami stanął. Matka przeżegnała
178   2, IV |          Benedykta wleciałem i wprost przed jego nogami na ziemię padłszy
179   2, IV |         staczały się na jej policzki. Przed siebie potem spojrzał i
180   2, IV |         kwitnąca ziemia.~- Niech pani przed siebie patrzy - powtórzył
181   2, IV |           mieszkańców ziemi; ani razu przed jej oczami nie wypadł z
182   2, IV | Feuilletowskie powieści - nie podjęły przed nią zasłony, która tu i
183   2, IV |           Podniosła wzrok i zobaczyła przed sobą spływającą po czarności
184   2, IV |          uczynił kroków parę, gdy ona przed nim stanęła i z pochylonym,
185   2, IV |             dawna najczęściej stawała przed ludźmi. Zdawać się mogło,
186   2, IV |             niż ona; który w ukrytych przed światem głębiach parowu
187   2, IV |        gorzkich wodach bólu i obrazy, przed którą życie podniosło znad
188   2, IV |             dniu, który rozciągał się przed nią pustym, bezcelowym szlakiem;
189   2, IV |               dotąd nie czyniła nigdy przed nikim, Coraz śmielszą stawała
190   2, IV |               sposób ten uplastycznił przed sobą to zmieszanie bogactwa
191   2, IV |    roztopionym srebrem.~Wtem stanęli. Przed stopami ich, bladożółtym
192   2, IV |           kłoda drzewa.~- A! - stając przed tą przeszkodą zadziwił się
193   2, IV |            kłopotach opowiadając, ale przed tym sercem świeżym i nienawiścią
194   2, IV |      ruchomych szczytów nagle milknąc przed toczącym się w głębiach
195   2, IV |             porąc. Nie było samotnym; przed nim, w ten sam jak ono sposób,
196   2, IV |           rybacy to uciekali do domów przed gwałtownym wybuchem przyrody,
197   2, IV |               wobec nich i trwożliwie przed nimi uciekające rybitwy.~
198   2, IV |           chłodną rosą, zanim stanęli przed otwartym oknem przeciwka,
199   2, V  |               lekka ją usunąwszy sama przed piecem na podłodze przysiadła
200   2, V  |               Boskiej Zielnej. Fabian przed tygodniem na oględziny domu
201   2, V  |           niej było i wesoło. Antolka przed chwilą do bokówki była wbiegła
202   2, V  |                zydle z białych desek, przed nimi olchowe, czerwone stoły,
203   2, V  |              krwią dziedziczoną obawę przed okazaniem grubiaństwa i
204   2, V  |             nie powinien mieć żadnych przed panią skrytości.~Potrząsł
205   2, V  |            głupim drogi pokazywali. A przed wszystkimi jeden cel świecił.
206   2, V  |            weselą się, tym widoczniej przed oczami staje mnie ta polana
207   2, V  |           marność i doczesność dbać?" Przed Bogiem się upokarzałem,
208   2, V  |            patrzała. Nie i nie! Tamta przed oczami stoi, a przy tym
209   2, V  |               to już tylko ubijam się przed Bogiem, aby Jankowi szczęśliwą
210   2, V  |              Może my jego jeszcze raz przed śmiercią obaczymy!..." Może
211   2, V  |       dosłyszała tego, co Jan do niej przed chwilą szepnął, ale spostrzegła
212   2, V  |           jąkając się dodał.~Niewiele przed północą Justyna bocznymi
213   2, V  |            kobiecy:~- "Znalazłszy się przed królem zrobiłam dyg aż do
214   2, V  |          wzrok podniosłam, zobaczyłam przed sobą wszystkie wielkości
215   2, V  |              Korczyński i w rozwartej przed nim rachunkowej księdze
216   2, V  |         krzyknął, nie zapłakał, tylko przed oknem stanął i w nocne ciemności
217   2, V  |              pół godziny włoski sobie przed lusterkiem układałaś, Byłam
218   2, V  |            jak bóbr płaczę; a w dzień przed krewnymi i znajomymi, słowo
219   2, V  |           marzyła czy śniła? Widziała przed sobą wyraźnie, żywo, prawie
220   3, I  |          młodziutka, piękna i posażna przed trzydziestu kilku laty jednego
221   3, I  |              można, że wzniósł go był przed kilkudziesięciu laty zamożny
222   3, I  |               nago wyglądająca, miała przed sobą ogromny dziedziniec
223   3, I  |           Podanie niosło, że niegdyś, przed dwoma wiekami, obozowały
224   3, I  |     niedołężna, oświecona, a stającej przed nią zagadki nie rozumiejąca,
225   3, I  |                Machinalnie cofała się przed trochą rozsypanego na ziemi
226   3, I  |             rogu pokoju wznoszący się przed klęcznikiem wielki, czarny
227   3, I  |       wymyślnie odnowiono i przybrano przed ożenieniem się Zygmunta;
228   3, I  |               się wkoło niej. Były to przed trzydziestu laty używane,
229   3, I  |               z życia swego składali. Przed głębokim fotelem u okna
230   3, I  |              istot ludzkich osłaniała przed udręczeniem chłodu i wstydem
231   3, I  |           przyszłości jej i jej syna. Przed osiemnastu mniej więcej
232   3, I  |              czynią możliwym, stawało przed nią w postaci wstydu i grzechu.
233   3, I  |           panienkę, nie na mężczyznę.~Przed panią Andrzejową stał właśnie
234   3, I  |                nie zdawała ona z tego przed sobą dokładnej sprawy, jakkolwiek
235   3, I  |          dokładnie nie roztoczyły się przed nią dzień po dniu, godzina
236   3, I  |              Andrzeja upadła na twarz przed krucyfiksem, nie do Boga
237   3, I  |          Przez długie godziny klęcząc przed krzyżem, symbolem męczeństwa
238   3, I  |            niż kiedy godziny spędzała przed czarnym krzyżem na klęczkach.
239   3, I  |             tym miejscu z zamkniętego przed światem swego serca wylewała
240   3, I  |          coraz mocniej.~Działo się to przed czterema laty. Dziś prawie
241   3, I  |           Cicha promienność, która ją przed czterema laty okrywała,
242   3, I  |           troskę w niej spostrzegali.~Przed kwadransem zobaczyła była
243   3, I  |        pagórków. Miejsce to stanowiło przed paru miesiącami ulubiony
244   3, I  |            ten, z którym rozstała się przed chwilą, obejrzy się także
245   3, I  |               ten portret syna, który przed sześciu laty wzbudzał w
246   3, I  |          wiedzieć skąd zjawiającą się przed nią odegnać chciała. Ale
247   3, I  |           tego jednego obrazka, który przed czterema laty skrzesał nad
248   3, I  |         intencje rysowania. Istotnie, przed kilku dniami spostrzegł
249   3, I  |             kilku uwagi. Dziś właśnie przed wyobraźnią mignął mu pejzażyk
250   3, I  |         wyobraźnią mignął mu pejzażyk przed kilku dniami spostrzeżony;
251   3, I  |          zupełnie to samo, co widział przed kilku dniami; te same misterne
252   3, I  |               tym obrazku; teraz stał przed nim obojętny, samego siebie
253   3, I  |                Drobna iskierka, którą przed paru godzinami uczuł w sobie,
254   3, I  |              piasku czy gliny. Stanął przed tym otworem i myślał, jak
255   3, I  |               tej roboty zapłonął był przed parą miesięcy, ale wcale
256   3, I  |              przemówiły. Stojąc teraz przed żółtym otworem rozkopanego
257   3, I  |          zejść im z drogi i skryć się przed nimi w ścianach swego domu,
258   3, I  |         Claretiego, Craven etc., etc.~Przed tą szafką, śliczną jak cacko,
259   3, I  |            razem...~Przy tym zjedzone przed chwilą śniadanie uczyniło
260   3, I  |          nieco ciężkim. Ten kucharz - przed samym ożenieniem się jego
261   3, I  |             dnia na dzień odkładając. Przed tym nie dokończonym, lecz
262   3, I  |         mimiki bił niewymowny wdzięk. Przed dwoma laty ten jej wdzięk
263   3, I  |           frunęła ku niemu i z gracją przed nim przyklękła.~- Przemówiłeś
264   3, I  |        zaczęła zwolna - odwieziono tu przed kilku dniami z Korczyna...
265   3, I  |           Justyna jak żywa stanęła mu przed wyobraźnią i dreszcz uczutego
266   3, I  |       złośliwość, które wrzały w niej przed chwilą, znikły bez śladu;
267   3, I  |             siedziała na tym samym co przed kilku godzinami fotelu,
268   3, I  |           prostu zrozumieć nie mogła. Przed dwoma laty przecież widziała
269   3, I  |          pewnością niż sama Klotylda. Przed dwoma miesiącami odprawiła
270   3, II |        Elżusia, która na dwa tygodnie przed ślubem liczy sztuki bydła
271   3, II |        zapominając.~Słońce zaszło już przed kwadransem i tylko nad zaniemeńskim
272   3, II |     młodzieńczego uniesienia, z jakim przed chwilą z Justyną rozmawiał.
273   3, II |        przeludnionych izbach? Mówiłeś przed chwilą, mój ojcze, że dach
274   3, II |             wykrzyknęła Leonia, która przed niewielu dniami tak gorąco
275   3, II |         odniesionym i otwierającą się przed nią perspektywą czuć się
276   3, II |                  Na bladawym, smutnie przed nim pochylonym czole syna
277   3, II |            jak upiór z tamtego świata przed oczami ich stanąć! Dawni
278   3, II |               tak. Dziś, dużo jeszcze przed zachodem słońca, gdy Justyna
279   3, II |               Powiedzieć, za nic tego przed nikim nie powie, ale już
280   3, II |             bardzo od gęby odejmować.~Przed ławą pod. ścianą domu stojącą
281   3, II |       najpiękniejsze ze swoich krygów przed nowym gościem wykonywała.
282   3, II |             sąsiadami dzierżawił, ale przed godziną już powróciwszy
283   3, II |         posmutniała, Justynko?~Wesoło przed chwilą rozmawiała z dziewczętami,
284   3, II |               mnie o to bynajmniej! I przed takimi znacznymi gośćmi
285   3, II |             obyczajami ludzi, których przed chwilą opuścił, po raz pierwszy
286   3, II |      przyszłość poświęcić przyrzekał.~Przed kilku miesiącami Justyna
287   3, II |            ludzkiego życia.~Nazajutrz przed południem przez wpółuchylone
288   3, II |         letniego, ona usnęła Niewiele przed południem zdrowsza nieco,
289   3, II |              ku niemu machać zaczęły. Przed chwilą właśnie chora uspokoiła
290   3, II |        sprzeczki niż to zamykanie się przed nim duszy, której wybuchliwą
291   3, II |          urywały się prędko ustępując przed tajonym ze strony jednej,
292   3, II |             chmura okryła rozjaśnioną przed chwilą twarz młodego człowieka.
293   3, II |           Zamykasz się przede mną jak przed wrogiem? Dobrze. Bądźże
294   3, II |          niechęcią. Dziś przecież już przed biurkiem siedział, papier
295   3, II |         kuzynie, idź stąd!~Ale on tuż przed nią stanął.~- Nie lękaj
296   3, II |              wypowiadać. Zygmunt stał przed nią z pochyloną twarzą i
297   3, II |         uczucia swoje! Dumną jesteś i przed samą sobą chcesz odegrać
298   3, II |                z którą rozstał się on przed godziną, a która długo jak
299   3, II |               nieszczęśliwi...~Stając przed matką zapytał:~- Nie jest
300   3, II |             przez chwilę, patem znowu przed matką siadając znowu pochylił
301   3, II |           mojej nie obowiązywałem się przed nikim. Ce n'est pas mon
302   3, II |             do pokoju zwrócony stanął przed oknem, za którym słońce,
303   3, II |        dopiero, gdy Zygmunt kroki swe przed nią zatrzymując raz jeszcze
304   3, II |   najpotężniej ją zapłodnią...~Stojąc przed nią w postawie zbiedzonej,
305   3, II |               nie spostrzegł i stając przed nią, jakby z milczenia jej
306   3, II |      niezgłębiona próżnia otwiera się przed nią, kruszą się same podstawy
307   3, II |              Był to ów pas na niebie, przed chwilą różowy, a teraz krwawo
308   3, II |              do skroni, jak ktoś, kto przed gwałtownym wichrem ostać
309   3, II |      targającej nim rozpacznej burzy. Przed oknem zasłoniętym czerwonością
310   3, II |              jaka na ziemi bywa tylko przed wejściem jutrzenki, dokoła
311   3, III|    wygarnirowań rękawów, składały one przed znajomymi układne dygi,
312   3, III|               zebraniu na parę godzin przed południem uczuć się dało
313   3, III|            niedawno zbudował i głośno przed wszystkimi oświadcza, że
314   3, III|          drużka nie upodobała. Jednak przed kilku minutami, kiedy Fabian
315   3, III|         termin, w którym ten wieniec, przed oczy twoje reprezentowany,
316   3, III|         koniom, ale pierwszy drużbant przed tą ściśliwą falą z rozpostartymi
317   3, III|              pokrzykiwali sąsiedzi. - Przed nim i upokorzyć się nie
318   3, III|            przyjaźń z nimi zawierał i przed nowymi przyjaciółmi popisywał
319   3, III|               Giecołdach wspominając, przed panną Martą Korczyńską wykonywała.
320   3, III|             baraniej czapki co moment przed znajomymi uchylając, ze
321   3, III|            żółtą, pomarszczoną twarzą przed nim stanęła. Rozswawolona
322   3, III|            obecnych rozejrzawszy się, przed pierwszą drużką - jak to
323   3, III|     liczniejsi, którzy ich nie mieli, przed rozpoczęciem tańca chustkami
324   3, III|             na podziękowanie składali przed nimi grzeczne ukłony. Nie
325   3, III|          rozmiotanych sukien tancerek przed Adamem była błysnęła, zgasła,
326   3, III|           zboża oparła i w zamyśleniu przed siebie patrzała. Czy zdawała
327   3, III|             widok tego mrowiącego się przed nią ludu? Zapewne; gdyby
328   3, III|              nią ludu? Zapewne; gdyby przed kilku jeszcze miesiącami
329   3, III|         markotny jestem i nie tańczę? Przed panią jedną to wypowiem,
330   3, III|       niezwykły: rozstępowano się tam przed kimś, kogoś witano. Muzyka
331   3, III|            czego nie potrzeba. Wyszła przed wrota a Jaśmont Witolda
332   3, III|            Staniewską, jakby umyślnie przed matką jej stanąwszy, prawie
333   3, III|       zakończył, nie w porę nawet, bo przed samym końcem tańca, krótko,
334   3, III|             okręcił i na jedno kolano przed nią przypadając rękę jej
335   3, III|           gwiazdy przygasać zaczynały przed wschodzącym u dalekiego
336   3, III|          potrzeba, nie daje mój obraz przed oczami stawiając?~Nie wiadomo,
337   3, III|           upamiętania przyjdzie, a ja przed nią bynajmniej winnym się
338   3, III|            żałując Jeden z nich nawet przed jednym z Siemaszków się
339   3, III|          uczuł czyjąś rękę i zaraz mu przed oczami błysnął czarny warkocz
340   3, III|            zaczęli patrzeć i słuchać. Przed dwojgiem tych steranych,
341   3, III|              na ogniu stojącym kotle. Przed godziną, kiedy młodzież
342   3, III|         ściany.~- To prawda! a jakże! Przed dobrym i upokorzyć się nie
343   3, III|              nabożnie wołał:~- Jezusa przed Bogiem Ojcem, a pana przed
344   3, III|            przed Bogiem Ojcem, a pana przed srogim sąsiadem za ubłagalnika
345   3, III|              O komarowe sadło każdego przed sądy ciągał, za kłosek snopem,
346   3, III|       darowanym będzie – zawołał - że przed synem na ojca to wypowiadam...
347   3, III|      swawolnego młodzieńca, jakim był przed godziną, stał się chmurnym,
348   3, III|             bo już niejeden raz i nie przed jednym człowiekiem oświadczał,
349   3, III|            syna rodzonego prosić, aby przed swoim ojcem naszym orędownikiem
350   3, III|               i milcząc, jak ubogiemu przed wielmożnym przystało. Ale
351   3, III|             za miedzą!~- Królowa Saba przed Salomonem przepowiadała,
352   3, III|             Korczyński na całe pole i przed gromadą ludzi od próżniaków
353   3, III|             dusze nasze nieśmiertelne przed Panem Bogiem ubijać się
354   3, IV |              papiery. Benedykt usiadł przed biurkiem i wpatrzył się
355   3, IV |             wyobraźnię wywołana stała przed nim postać ojca, której
356   3, IV |          jasny dzień wysunięty stanął przed nim wyraźny, doskonale widzialny
357   3, IV |       odpowiadając naprzód postąpił i przed ojcowskim biurkiem stanął.~-
358   3, IV |           samą grozą w chacie Anzelma przed oknem ciemnością nocy zasłoniętym
359   3, IV |           razem z ciemności, które mu przed oczami zapadły, wydobył
360   3, IV |              i samych siebie słaliśmy przed nim... Krzywdy przez ojców
361   3, IV |              to usprawiedliwianie się przed tym dzieckiem talk niezmiernie
362   3, IV |             niż wprzódy. Jak niegdyś, przed wielu laty, Witold ramiona
363   3, IV |               ze mnie, kiedy wszystko przed tobą wygadałem. Nie wiesz
364   3, IV |           świecie jednej żywej duszy, przed którą człowiek mógłby śmiało,
365   3, IV |     Bohatyrowicz, którego starcem już przed dwudziestu kilku laty widywałem.
366   3, IV |          dogasającej na biurku lampie przed oknem stanął, błękitny świt
367   3, IV |          cyfry na papierze kreśląc: a przed zachodem słońca kilku weselników
368   3, IV |          wstąpili i w borze zniknęli.~Przed zachodem słońca gody weselne
369   3, IV |             roztargnione. Tak stanęła przed Jaśmontem, który granatową
370   3, IV |            swojej prawie biec zaczął. Przed rozmową swą z Domuntówną
371   3, IV |           ukazała mu roztaczający się przed nimi widok. Był on wspaniałym
372   3, IV |          wstrząsa głębiny lasów i tak przed wejściem słońca dreszcz
373   3, IV |           jego objęcia twarzą w twarz przed nim stanęła, obie dłonie
374   3, V  |             przedpołudniowej godzinie przed gankiem domu stanął zgrabny
375   3, V  |      oznajmiła. Pani Emilia, zaledwie przed kwadransem obudzona, piła
376   3, V  |               Kirło we dwoje giął się przed Justyną i tak mocno usta
377   3, V  |           Widocznym było, że wolałaby przed mniejszą znacznie kompanią
378   3, V  |             usiłując. Chorował bardzo przed parą laty, zagraniczni doktorowie
379   3, V  |              wbiegał z ogrodu Witold. Przed paru minutami niepostrzeżenie,
380   3, V  |          istoty zawsze widziałbym cię przed sobą! Zlituj się nade mną
381   3, V  |               brzęknęła. Paru skokami przed Benedyktem się znalazł,
382   3, V  |            kładąc dłońí na pochylonej przed nim głowie Jana tonem zapytania