Tom, Rozdzial

 1   1, V  | niedołęstwo moje, bo wiele on podtenczas biedy przecierpiał, tego
 2   1, VI |   Cały tutejszy kraj zalegała podtenczas nieprzebyta puszcza, w której
 3   1, VI |    albo część jego uronić. ~- Podtenczas - zaczął znowu - nie było
 4   1, VI |      ten pomnik stoi, a gdzie podtenczas stał dąb taki stary, co
 5   1, VI |       wiele rzeczy i stworzeń podtenczas człowiekowi do pomocy stało.
 6   1, VI |     aż z miasta Grodna, które podtenczas, dla przyczyny mnóstwa rosnących
 7   1, VI |     też dziewka owa była, ale podtenczas dwie krwie na jednej ziemi
 8   1, VI |      brzegiem Niemna. Panował podtenczas ostatni Jagiellon, dwoma
 9   2, III|   czasem dwa i trzy dni... My podtenczas z Antolką na palcach chodzim
10   2, IV |      jak pamiętam. Siedem lat podtenczas skończyłem, ósmy mi szedł,
11   2, V  |    Franuś!" na śnieg padła... Podtenczas i my wszyscy rozpoznali,
12   3, III|  sukienka ta sama, która była podtenczas, jak spólnie jeździliśmy
13   3, III|     ślicznego głosu, jaki był podtenczas u pani...~Zatrząsła głową:~-
14   3, III|     triumfująco:~- Zobaczyłby podtenczas pan Korczyński, czy my próżniaki