Tom, Rozdzial

 1   1, IV |          sobą, bo myślałam, że mi państwo tego za złe nie weźmiecie;
 2   1, IV |          mu uścisnęła. ~- A dawno państwo nie widzieliście się z sobą?-
 3   1, V  |  otworzyła. Jan uśmiechnął się.~- Państwo nie rozumieją naszych nazwań -
 4   2, IV |  ironicznym uśmiechem w oczach.~- Państwo myślą - zaczął - że człowiek
 5   2, V  |      jasnych włosów.~- Bardzo już państwo zasmęcili się oboje; stryjowi
 6   3, II |           może, aby w sąsiedztwie państwo bywali, a u niego nie. Powiedzieć,
 7   3, III|          niespokojne oczekiwanie. Państwo młodzi i asysta weselna,
 8   3, III|            wołał ciągle:~- Jazda, państwo! Jaz-da! jaz-da! jaz-da!~
 9   3, III| wstrzymując i wołając:~- Wolniej, państwo! wol-niej! Po porządku!
10   3, III|          Proszę siadać! Niechajże państwo siadają! Panna młoda ze
11   3, III|        przyczyn różnych. Naprzód, państwo młodzi z asystą długo za
12   3, V  |      tonem prośby przemówiła - że państwo pozwolicie mi wziąść udział
13   3, V  |          głośno przemówiła:~- Moi państwo! tego, z czym przyjechałam,
14   3, V  |        machnął.~- A poczekajcież, państwo! - zawołał - niech ja się