Tom, Rozdzial

 1   1, III|          zrazu wierzgał i z nozdrzy ogień wyrzucał, jak oburzony i
 2   1, IV |    dosłyszała; może szum w uszach i ogień w głowie uczuła, bo spąsowiała
 3   1, V  |    tygodniami czuła na swych ustach ogień i słodycz jego pocałunków.
 4   2, I  |      otwartych; w kuchni trzeszczał ogień i rozlegały się głosy kobiece
 5   2, III|             żółte, takie jak prawie ogień żółte kieliszki...~Z głębi
 6   2, III|              takie prawie żółte jak ogień, to kwiat mokrzycy, a ta
 7   2, III|           siał, on oświecał, on ten ogień, o którym pan tylko co mówił,
 8   2, IV |         pomiędzy kominem, na którym ogień palił się, i biurkiem, którego
 9   2, V  |            na podłodze przysiadła i ogień rozniecać zaczęła:~- Oj,
10   3, I  |           Powiedziała sobie, że jak ogień i woda, tak organizmy wyższe
11   3, II |        ludzką wolność, godność... W ogień bym za to wskoczył, rodzonego
12   3, II |             tej chwili rzucić się w ogień lub na skraj świata skoczyć.~
13   3, III| prześladowała dziś ją jak mara, jak ogień parzący, jak urągliwe senne
14   3, III|       rozkoszach wojny, niby rotowy ogień, huczała i grzmiała, aż