Tom, Rozdzial

 1   1, III|  Orzelskiego i nie dbał o ten nasz kawał ziemi, a na koniec
 2   1, V  |     że wygon nie cudzy, tylko nasz? a Bóg mię ubij na duszy
 3   1, V  |          Stryju, panience sad nasz bardzo się upodobał!~- Chodźże
 4   1, VI | świrna.~- Wygon nie był nigdy nasz i święcie do pana Korczyńskiego
 5   1, VI |    ten kawał ziemi zaludnić i nasz ubogi, ale długowieczny
 6   1, VI |      fundatorów naszych, taki nasz tutaj zaczątek i oto dla
 7   2, II |       kuzynki mówią, że salon nasz jest bardzo pusty i wcale
 8   2, II |       ja bym tak chciała, aby nasz był choć taki, jak tamten...~-
 9   2, II |      roku potrzebowaliśmy dom nasz powiększyć i trochę przyozdobić...
10   2, V  |   Ociec mówi: "Pewno i Franuś nasz z nimi idzie". A matka głową
11   3, III|       wszystkim przewodził, a nasz Jerzy niejeden raz z narażeniem
12   3, III|       już na psy zejdą... ród nasz jak woda z góry do głębokiego
13   3, IV |      Korczyńskich krew! Dziad nasz, legionista, sześćdziesiąt
14   3, IV |   Korczyński! Wiwat pośrednik nasz i orędownik! - co moment